Esther maakt Sydney onveilig!

Au revoir!

Afgelopen donderdag was het dan zover: mijn moeder, Judith en Marijn arriveerde op camping La Ferme Lann Hoedic. Hun arrival betekende het einde van mijn au-pair werk en het begin van vakantie.

Er is toch een vervolg gekomen aan mijn spy activiteiten. Zo stuurde Mireille de kids en mij naar een avonturenpark. Wees niet bang, ik vul je fantasie in, zodat je precies weet wat je je moet voorstellen bij een avonturenpark. Stel je veel hoge bomen voor in the middle of nowhere. Stel je vervolgens een knappe begeleider voor die besluit zelf maar het pak bij je aan te doen, omdat je nog-niet-accentloze-en-foutloze-Franse-taalkennis verhulllen dat je een tourist bent. Het zou daarom sneller zijn als hij even het pak bij je aandoet.

Nadat je een aankleedsessie hebt gehad, mag je een helm en handschoenen uitzoeken. Zo modebewust als Sam en Ines zijn, kreeg ik ze bijna niet in de handschoenen. Ze waren immers niet mooi. Ongelijk kon ik ze niet geven, want ook ik zocht naar die ene paar handschoenen die er net wat beter en leuker uitzag dan de rest. Als je eruit ziet als een wannebe-a-cool-adventurar krijg je uitleg over hoe je over de verschillende tracks mag gaan. Tracks zijn de verschillende routes die zijn gemaakt door het park. Op de tracks glij je van de ene boom naar de andere, maak je wiebelende boomstammen mee, loop je over dunne balkjes en manouvreer je jezelf naar de overkant tussen twee dunne touwtjes.

Samuel, Ines en ik kregen groen licht. We mochten de tracks op. Sam qualifeerd zichzelf de eerste prijs in de categorie: ‘echte mannen kunnen dit zo!' Stoere Ines bleek in het bezit te zijn van ware spierballen. Omdat ze zo weinig weegt ging de activiteit van de ene boom naar de andere glijden erg lastig. Halverwege hing ze elke keer stil en moest zichzelf aan de overkant zien te krijgen. A

Au-pair Esther had door de kids een goed excuus om niet de zwarte track op te hoeven...ookal had ik dit graag gewild. Je begrijpt: de zwarte track was alleen voor volwassenen.

Niet alleen in een avonturenpark, ook in een wildlifepark kunnen Ines, Sam en ik goed overleven. Charlotte, een vriendin van Ines en Sam besloot mee te gaan. Terwijl Sam en Charlotte van de ene dier naar de andere renden, moest ik Ines tillen omdat ze bang was voor de loslopende geiten . Gebruik hierbij weer je fantasie als ik zeg dat voor het huis van Mireille en Timothy een klein boerderijtje is met geiten. Ik was dan ook verbaasd hoe bang Ines was voor deze geiten en voor die geiten bij haar thuis. In het wildlife park was veel meer te zien dan geiten. De loslopende kangarous, de kwakende eenden (wat zouden ze anders doen?), de toch in een hok geplaatste giraffe, de snelle antilopes en dit soort dieren geven je een beter beeld van wat er te zien valt in het park.

Terwijl de spanning voor Ines in de dierentuin te snijden is, is dat lang niet het geval op de camping. Op de camping had ik een vast programma ontwikkeld. Dagelijks het strand bezoeken is zo'n vaste activiteit. Het strand bezoeken was overigens een activiteit die ik zonder enige moeite ondernam. Sam en Ines denken hier echter wel anders over. Het zand is vies volgens hen en gaat overal zitten. Dat laatste is zeker waar, maar dat hoort bij het strand. Bovendien horen kinderen te houden van het spelen met het zand.

Gelukkig kunnen mijn moeder, Judith en Marijn geen genoegen krijgen van het strand.De eerste dag na hun aankomst hier op de camping gingen we dan ook naar het strand. Daar hebben Marijn en ik deze dag vastgelegd in de vorm van wondjes op onze voeten. Zwemmen in een zee waar veel rotsen zijn is niet echt prettig. Toch ben ik hardleers, want ik ga regelmatig zwemmen in de zee.

Ooit gehoord van Rennes? Plannen om deze stad te bezoeken in de zomer? Dat is dus echt so not done! Rennes is niet de place to be in de zomer vertelde Isadora mij later. Het is een studentenstad en iedereen is nu op vakantie. De studentenleegloop is te merken, want op zaterdag liep haast geen kip op straat.

Gelukkig is Nantes een heel ander verhaal. De architectuur is zeker niet zo mooi als in Rennes, maar de stad leeft! Het bruist als ik het vergelijk met Rennes. Toch vind ik de levendigheid nog steeds onder de maat, maar het was wel leuk en gezellig.

Overigens gaat deze kip ervandoor. Wie weet volgen er nog snel blogs uit bijvoorbeeld Australie, maar het vooruitzicht is slecht!

Tot snel!

Reacties

Reacties

Marco

Ik heb helemaal geen jeugdtrauma over geiten. Vraag opa en oma er dus maar niet naar ;-)
A bientot!

{{ reactie.poster_name }}

Reageer

Laat een reactie achter!

De volgende fout is opgetreden
  • {{ error }}
{{ reactieForm.errorMessage }}
Je reactie is opgeslagen!