Laaaaatste week!

Het is dan zover...volgende week ben ik thuis. Dan gaat mijn Nederlandse leventje weer beginnen. Ik zal afscheid moeten nemen van de zon (al laat de zon me hier nog wel eens in de steek)...afscheid moeten nemen van mijn appartement (waar ik nu erg van geniet aangezien ik nog maar drie huisgenoten heb)...afscheid nemen van familie (ik ga ze heeeel erg missen) en afscheid nemen van vrienden (merendeel is al aan het reizen).

Deze week is mijn laatste week bij CiEvents. Ik heb uiteindelijk bij CiEvents best veel geleerd. Ik ben altijd met plezier naar mijn werk gegaan....Mijn vervanger is er al. Friederike Kostur is een Duitse stagaire. Momenteel ben ik haar aan het inwerken zodat ze mijn taken kan overnemen. :D

Alles wat ik wilde doen in Sydney heb ik gedaan. Ik moet echter ooit nog terug komen voor de Bridge Climb op de Harbour Bridge. Als je de brug bekijkt zie je dat er een boog is. In die boog kun je tegen een betaling van zo'n $200 effe wandelen. De wandeling is mijn excuus om terug te keren naar deze heerlijke jonge stad. Om toch het avontuur van de wandeling te kunnen beleven, bewandel ik aanstaand weekend het normale pad over de brug :D.

Hier in Sydney heb ik echt veel geleerd en ik ben veranderd. Zo hebben vrienden hier in Australie mij Monica van Friends genoemd. Waarom ik die titel kreeg? ...Ik was te georganiseerd en wil altijd alles netjes houden.

Tevens vind ik dat niemand meer kan zeuren over het feit dat ik wel eens te laat kom...want ik heb hier gewacht op mensen die regelmatig drie uur te laat komen..Dit was wel uitzonderlijk....Het is vrijwel normaal om een half uur te laat te komen......

Ik heb heeeel veeel zin om jullie allemaal weer te zien! Verwacht geen grote tan, maar wel een vermoeide Esther. Op de heenreis had ik zo'n enorme jetlag...vraag me af of ik dat nu weer heb?!

Tot snel!!

Party :D

Ben jij nu bezig je koffer aan het inpakken om richting Sydney te vertrekken? Make sure dat je slingers en ballonnen en veel...heeel veel feestkleding inpakt. Iedereen in deze stad is jarig en viert feest als jij er bent!

Dit gevoel had ik afgelopen week. Na het verjaardagscampingtripje met Cloe zijn we afgelopen woensdag op haar echte verjaardag naar een Spaansrestaurant gegaan. Daar ontdekten we hoe sterk Sangria kan zijn en wat voor invloed het op ons kan hebben.

Cloe's verjaardag
Uiteraard moest Cloe het ook nog groots vieren voor al haar vrienden en dus konden we vrijdag er weer op ons best uitzien. Ze vierden haar verjaardag in Slipp In gevolgd door een dansje in Chinese Laundry. Slipp In vind je boven Chinese Laundry in Sussex Street. Ik was er nog niet geweest, maar ik wist wel dat beide clubs behoren tot de Meriville Group. Die groep belooft veel. Ivy, mijn favoriete bar in George Street, behoort ook tot de Meriville Group.

Anyways, Slipp In is een aanrader. The venue is in een tuin met veel groen. Er zijn veel sta tafels en picknicktafels en uiteraard de tegenwoordige onmisbare televisieschermen. Het leuke van Slipp In en Ivy is dat het open is...waardoor rokers niet van de niet rokers worden gescheiden. Over Chinese Laundry had ik veel gehoord, maar ik was erg teleurgesteld toen ik het zag. In feite is het een klein zweethok waar de muziek veeeeeel te hard is. Volume down s.t.p!

Meer meer meeeeeeer!
Na een week de verjaardag van Cloe vieren, werd het tijd voor andere verjaardagen en feestjes. Zo gaf Laura een afscheidsfeestje. Zondag vloog ze terug naar Nederland. Waarschijnlijk geniet ze nu van een jet lag en van het koude weer! Het afscheidsfeest was heel gezellig. Ze woonde in Mosman bij familie. Mosman is een mooie plek en ook Laura ‘thuis' was dan ook erg mooi. We zaten in de tropisch ingerichte tuin waar we een heerlijke lunch kregen (uiteraard ging hiervoor de bbq aan). Na de lunch was het tijd voor het zwembad en de jacuzzi . Heerlijk!

...Maar tijd voor het volgende feestje...want Sophie is jarig. Sophie is de kleindochter van tante Erica en oom Richie. Ookal noem ik ze oom en tante, en vind ik ze inmiddels opa en oma 2 omdat ze mij ontzettend doen denken aan mijn eigen grootouders, ze zijn oorspronkelijk geen familie. Gelukkig was ik wel uitgenodigd op Sophies twentyfirst (<- Haar 21^ste verjaardagsfeestje dus) in Doublebay. Sophie en moeder Judy hadden bar Indigo afgehuurd. De bar heeft buitenarea waar veel bomen staan. Het was enorm mooi en gezellig. Er waren veel familie en vrienden en er werd gespeeched. Na de verjaardag dropten oom Richie en tante Erica mij af bij the Argyle in the Rocks. The Argyle is een mooie bar en trendy om naar toe te gaan. Ook hier was een verjaardagsfeestje en afscheidsfeestje aan de gang. Gelukkig waren dit wel de laatste feestjes waar ik naar toe ging...uitgeput kwam ik die avond thuis.

Feestelijke weetjes over Sydney:D
Aangezien dit vrijwel een blog over feestjes is die ik afgelopen week heb gehad, kan ik ook wel wat tips geven over diegenen die wanhopig op zoek zijn naar the place to be to party in Sydney.

In Sydney is Sunday the new Saturday. Deze trend begon bij Ivy Pool bar. Deze bar is lastig om in te komen als je niemand kent, maar ben je eenmaal binnen dan hoor je bij de ‘crowd'. Toch is Ivy Poolbar alweer oud genoeg om vervangen te worden. Happy replacement en dus absoluut the place to be right on Sunday afternoon: Icebergs club in Bondi. Vanzelfsprekend is ook hier een zwembad aanwezig. Extra plus: je kijkt uit over heel de zee! Naast Ivy en Icebergs mag je ook gezien worden in Trademark in Kings Cross (al vond ik dit zelf tegenvallen) en the Argyle. Naast deze plekken, ben ik met regelmaat te vinden in Cargo Bar in Darling Harbour. Niet alleen heeft deze bar een enorm mooi uitzicht over Darling Harbour, ook moet je op tijd binnen zijn om nog toegelaten te worden. Deze bar is vaak booming! De prijzen zijn in deze bar redelijk goedkoop vergeleken met de voorgaand genoemde bars. Mocht je nou niet op zondag willen stappen, zaterdag is ook nog altijd de perfecte avond.

Sightseeing
Door al dat feesten heb ik niet veel sightseeing gedaan. Ik wil nog wel graag The Gallery en Palm Beach bezoeken. Elke dinsdagochtend wordt er op Palm Beach Home and Away gefilmd. Deze soapserie is apparently een must-see in Sydney. In The Gallery is nu een tentoonstelling over Nederlandse kunstenaars.

Extreme weather
Wat ik in ieder geval deze zondag ga meemaken is de warmste dag in Australie. Er wordt 44 tot 47 (gelukkig 34 in de stad) graden voorspeld zonder regen. Het schijnt dat op deze dag het hier warmer is dan in de woestijnen in Afrika. Dat betekent dat op zondag het warmste plekje op aarde in Australie is. Nursinghomes zijn gewaarschuwd en nemen maatregelen. Ook de brandweer staat paraat. Het is wel een raar idee dat er in Victoria (de staat waar ook Melbourne is) branden zijn die maar niet te blussen zijn en dat er in de Northern Territory enorme cyclonen zijn. Ik zit er precies tussen en heb geen problemen. Vrij relaxt dus!

Zitten jullie er ook vrij relaxt bij? Met je warme chocolademelk, dikke trui op de bank kijkend naar buiten waar je mensen al glibberend vooruit ziet waggelen over de bevroren stoep? Daar hoef ik voorlopig echt niet aan te denken!

Extreem camping voor een city girl

In de vorige blog beschreef ik al mijn outbackavontuur met Tim...afgelopen weekend durfde ik mijn grenzen te verleggen en een stap verder te gaan. Wat stond er op het programma: Saturday - Sunday Birthdaycampingtrip!

Vandaag, de 28^ste is het Cloe's (huisgenootje) verjaardag. Cloe wilde graag met haar beste vrienden gaan camperen...en dat hebben we dan ook gedaan. Cloe nam Cecillie (ander huisgenootje) en Tim (broer van Cloe) mee. Tim nam op zijn beurt Matt mee. Matt is een nieuw geworven ‘beste' vriend van Tim. Hij is gevonden in een hostel inhet wilde wilde Kings Cross. In feite is hij gewoon de nieuwe roommate van Tim.

The planning
Afgelopen zaterdag was het dan zover om te vertrekken. Tim en Matt zouden ons om acht uur 's ochtends ophalen in een volkswagen van Eurocars om richting Wollongong (ten zuiden van Sydney) te rijden. Vervolgens zouden we een bezoekje brengen aan het Royal National Park gevolgd door een zoektocht naar een camping. De laatste activiteit zou er een zijn met weinig hoop. We hadden de hele week al pogingen gewaagd om iets te boeken, maar alles zat al vol. Reden? 26 januari was een vrije dag waarop Australia Day werd gevierd!

Set, ready, GO!
Cecillie, Cloe en ik waren kwart voor acht ready to go. Met onze dekens onder onze armen waren we aan het wachten op een smsje van Tim waarin zou staan dat hij er is. Rond negen uur was er echter nog steeds geen Tim. Het was tijd om Tim eens te bellen om te kijken waar hij is! Het was een wanhopige poging met een treurig einde. Voor mij was dit een reden om mijn nagels te lakken...ik moest de verveling tegengaan en dit was voor mij een nuttige invulling van de tijd :P. Rond tien uur belde Matt ons. Ik kende Matt nog niet, maar hij had Cloe eenmaal eerder gezien. Gelukkig is Matt zo slim geweest om toen om haar nummer te vragen...Helaas kon hij ons geen verlossend antwoord geven. Tim had die vrijdagavond in het wilde wilde Kings Cross Roommate Matt vervangen door een Bedmate. Matt had hierdoor geen flauw idee waar Tim was. Een half uur later werden echter verlost van onze ontwetendheid. Tim was uit zijn coma en zou direct komen om ons op te halen.

Speelse verlossing
Rond twaalf uur kregen we dan eindelijk het smsje waar Cecillie, Cloe en ik op zaten te wachten. Met onze spullen liepen we naar buiten waar we zagen dat de Volkswagen was ingewisseld voor een witte Audi A4. Verklaring? De jongens wilden een speeltje en de Volkswagen is niet speels genoeg.

Het kon afgelopen zaterdag bijna niet warmer zijn. Dankzij de ruim veertig graden buiten waren we maar al te blij toen we een parkeerplaats hadden gevonden in het Royal National Park. We waren bij een plek genaamd: Wattamolla. Er was een klein strand met aan de ene kant de zee en aan de andere kant een lagoon. Bij de lagoon hing een bordje: do not jump!...uiteraard werd ik hierdoor getriggerd om de rotsen op te klimmen en te gaan springen. Samen met Tim en Matt klom ik naar boven. Eenmaal boven stonden een paar mensen die bang waren om te springen. Aangezien ik echt niet terug wilde klimmen...want dat leek in mijn ogen een onmogelijk taak...twijfelde ikgeen seconde en sprong. Pas toen ik sprong besefte ik hoe hoog vijftien meter is. Aangezien ik deze blog zonder problemen kan typen kun je aannemen dat ik het heb overleefd zonder mezelf te verwonden. Matt sprong snel achter mij aan omdat ook hij niet te lang boven wilde staan. (Veel te warm!) Tim had er iets meer moeite mee. Na een half uur besloot hij eindelijk te springen. De sprong was een enorme kick! Ben blij dat ik dit kan afvinken van mijn must-do-in-life-lijst.

Na wat nog wat meer springen van wat lagere rotsen :P besloten we op zoek te gaan naar een camping vlakbij het strand....uiteraard zaten alle campings vol en dus besloten we een rustig plekje te vinden en daar te verblijven. We vonden een grasveld met parkeergelegenheid, toiletgebouw zonder licht, picknicktafels met dakje, weinig huizen en een strand! Ideale combinatie. We besloten te eten en pas in het donker de tenten op te zetten. Op die manier zou de kans om weg gestuurd te worden verkleind worden. Toen het eenmaal donker was reden de jongens weg om wat drinken te halen, het is tenslotte een feestcampeertripje.

Citygirl
Zodra de mannen weg reden bleek hoe erg gehecht ik was aan de stad. Na ongeveer vijf minuten kwam er een auto aanrijden die parkeerde op de parkeerplaats. Een half uur lang gebeurde er niets. Totdat er ineens werd geseind met de koplampen. Een stuk verderop werd er terug geseind. Vanuit het niets kwam er een vrouw naar de auto lopen, stapte in, bleef even zitten en liep toen weer weg het donker in. De auto bleef nog tien minuten staan en reed daarna gelukkig weg. Cecillie liet blijken dat ze echte survivalskills heeft. Cloe en ik lieten zien hoe erg we gehecht zijn aan de stad. Daar zijn immers altijd mensen om je heen en zijn er overal camera'szodat de kans dat er iets met je gebeurd erg klein is.

Gelukkig kwamen de mannen niet al te lang hierna terug. Ze vonden wel twee bange meisjes terug...Met de mannen voelden we ons gelukkig wel veilig :P Van de tent opzetten is uiteindelijk niet veel terecht gekomen.

Op dag twee zijn we na een ochtendduik in de zee rond zeven uur door gereden naar een dierentuin. Van mij hoefde het niet perse, maar Cloe wilde heel graag kangoeroes en koala's aaien. Op naar de zoo!...eenmaal daar viel het erg tegen. De hokjes waren klein en saai voor zowel de dieren als voor de bezoekers :p, daarnaast was er niet veel variatie van dieren. Teleurgesteld reisden we door naar een nieuw strand. Eenmaal bij dit strand aangekomen viel ik in slaap. Twee uur later werd ik wakker en was het tijd om te vertrekken naar huis. Veel van het strand heb ik dus niet meegemaakt.

Eenmaal back in town, voelde ik me weer helemaal gelukkig. Het was goed de stad uit te zijn en ander landschap te zien, maar in de stad voel ik me thuis.Maandag had ik vrij zodat ik ook echt even kon genieten van de stad. Ik was vrij vanwege Australia Day. Op deze dag word gevierd dat de eerste vloot Sydney bereikte. Al mijn collega's gingen uiteraard bbqen. Dat is iets wat iedereen hier doet. Helaas heb ik ondanks al mijn pogingen en uitnodigingen tot barbies (=bbq) nog steeds geen barbie meegemaakt. Er was gelukkig iets beters te doen. Emillia vroeg mij mee om naar Daling Harbour en naar Circular Quay te gaan. In CQ werden concerten gegeven. In DH was er veel vuurwerk en feest. De hele stad was aan het feesten, want naast Australia Day, bestond DH 21 jaar en was het Chinees Nieuwjaar.

Nu is het weer back to work! Heel fijn :D..Ik realiseer me dat het tijd is om een keer echt de outback in te gaan....misschien lukt dat nu niet, maar terugkomen kan altijd!

Lin..........................ook jij mag binnenkort weer terug naar werk!
Kim en Mandy......jullie kunnen deze blog beter niet lezen, anders krijgen jullie teveel heimwee.
Mam.......................heeeeel erg bedankt voor de post en bed waar ik in mag slapen :D
Pap.........................Kijk je nog tennis? Uiteraard ik wel :D

Afscheid

Voorlopig zit ik hier nog en ga ik niet weg....maar heb ik wel het ene afscheidsfeestje na het andere. Reden? Fruit picking season is open!

Fruit picking
Fruit plukken is een van de zwaarste baantjes die je kunt doen...maar je kunt er wel je second holliday visa mee aanvragen. Daarnaast heerst er nog een ander groot probleem. Tijdens de Kerst was het heel gemakkelijk om een baantje te vinden als backpacker. Overal hadden ze mensen nodig. Nu wordt iedereen ontslagen en vluchten de backpackers Sydney uit.

Hel @ Sydney
Sydney is voor veel backpackers een ware hel. Het is een enorm mooi stad, maar ook een dure stad. Meestal kun je net rondkomen van je salaris die je krijgt. En met net rondkomen leef je op het minimum. Zo heb ik al meerdere malen gezien hoe huisgenootje overleven op slechts twee dollar voor vier dagen, en is een ander huisgenootje al flink afgevallen doordat ze twee weken lang alleen maar een paar sneetjes brood per dag heeft gegeten. Backpackers stranden dus in Sydney en kunnen niet meer weg. Ze kunnen immers niet sparen voor een reis out of here....<---Deze laatste zin komt niet echt overeen met de laatste zin van de voorgaande alinea. Conclusie: ik hoor tegenstrijdige kreten.

Gone!
Bewijs dat iedereen weg gaat heb ik wel. Begin januari vertrokken al mijn Duitse vrienden. Iets later vertrok mijn huisgenoot Cathal. Vorige week is Duitse huisgenootje Melany vertrokken. Huisgenoot Reljo is vorige week vertrokken..Hij woont nog wel in Sydney, maar dan in Kings Cross. Vanmorgen vertrok Guide, mijn Nederlandse huisgenoot...volgende week vertrek Laura, een Nederlands meisje...en van mijn andere huisgenootjes heb ik ook al weer genoeg plannen gehoord voor vertrek...fijn! ..Ook al voel ik me nu een achterblijver...ik heb ook nog maar zes weken voordat ik mijn afscheidsfeestje geef.

The real outbacK
Anyway, ik heb ontdekt dat je voor een outback avontuur echt niet hoeft te vluchten van Sydney. Tim (broer van Cloe), en ik hebben onze survival schoenen aangetrokken (lees high heels voor mij en slippers voor meneer) en hebben een uur lang met succes geprobeerd te overleven in the outback van Sydney. Onze minimale survivalkit bestond uit een kop koffie van Starbucks. Als je wilt overleven in the outback, dan moet je dat vanzelfsprekend niet in al teveel luxe doen. Tim en ik waren dus klaar voor onze tocht!

Na een flinke wandeling van Starbucks die te vinden is op de corner van Elisabeth st en Park st, naar St Andrew's Anglican Cathedral op de corner van Park st en Georg st was het tijd om onze voeten te laten rusten op de trappen van de Cathedral. Ik begrijp dat de meesten van jullie Sydney niet kennen en dus de sarcasme in dit stukje niet kunnen zien. Mag ik jullie adviseren om Google maps te gebruiken waaruit je de conclusie kunt trekken dat deze intensieve wandeling slechts een minuut heeft gekost. Nu je toch Google maps bezoekt, kun je gelijk nog twee conclusies trekken.

1. Tim ik zaten in het centrum van het centrum van de City van Sydney.
2. Je hebt het gevoel dat je wilt zien waar Esther precies woont. Je wilt het niet alleen op de kaart zien, maar je wilt ook een foto zien, het straatbeeld beleven. Doen als of je ook in Sydney bent. Ga hiervoor naar Liverpoolstreet. Sleep het oranje mannetje dat je links op je scherm vindt boven het zoombalkje tussen Georgestreet en Pitt street. Als het goed is zie je aan de ene kant bomen met wat restaurantjes en aan de andere kant hoge gebouwen en een monorail track. Door met je muis op de foto te klikken, de klik vasthouden en naar beneden te laten bewegen, gaat het beeld omhoog en zie je mijn flatgebouw! Tip, dit kun je natuurlijk ook doen met de plek waar Tim en ik zaten.

Tim en ik genoten van onze koffie. We zagen hoe overstekend wild nog maar net kon ontsnappen van alle brommende metalen bakken. Daarnaast werden we vergezeld door Ibissen, (vogels) en duiven...en aangevallen door big size kakkerlakken en ratten. Ons outback avontuur werd echter op een stop gezet toen we ons weer urban voelden en dus schrokken van al het wildlife om ons heen. (Er liep een rat vlak achter de rug van Tim).*

Taking it easy
Na dit wilde avontuur besloot ik iets rustigers te doen. Ik had afgesproken met oom Richie en tante Erica. Zij namen mij een dagje mee weg en lieten mij veel van het noorden van Sydney zien...hier ben ik overgens heel blij mee! Ook namen ze me mee naar de plek waar de koets Britannia wordt gemaakt. Jim Frecklington himself (projectleider) vertelde alles over koets...en ook ik ga jullie wijzer maken over deze koets.

The royal state coach
Jim kreeg de opdracht van Queen Elizabeth 2. Omdat er niet zoveel koetsen meer gemaakt worden, keek hij naar de koetsen die er momenteel zijn. Ze zijn stuk voor stuk speciaal. De koetsen zijn vooral uniek door de evenementen waar ze zijn geweest. De historische waarde van elke koets is daarom enorm groot. Hoe kan Jim dezelfde waarde genereren met een nieuwe koets?

De naam Brittania stamt uit de tijd dat Julius Caesar in the eerste eeuw v.c. leefde. Julius Caesar noemde het Verenigd Koninkrijk Brittania. Echter, in de eerste plaats komt deze naam van de Royal Yacht Brittannia. Toen het schip werd gedoopt zei de menigte spontaan: rule Britannia. Vandaar dat Queen Elizabeth 2 voor deze naam koos. De naam is in ieder geval al oud...maar dat is lang niet goed genoeg.

Jim is een zeer intelligente man die veel weet en teveel van die kennis wilt delen. Ik zeg teveel omdat hij in anderhalf uur zoveel vertelde, dat ik duizelig ervan werd en weer een flashback had naar de schoolbanken in school. Jim is echter een intelligente man met een briljante oplossing. Alle huidige koetsen hebben historische waarde door de evenementen waarvoor ze zijn gebruikt, de koers die hij maakt krijgt historische waarde door alle objecten die hij erin stopt. Zo vind je onderdelen van onder andere een Rolls Roys Merlin motor, stukje van de boot waarmee Jesus zou hebben gezeild, iets van Oxford University, stukjes van allerlei kathedralen en schepen en sporters, oorloghelden en andere helde zoals Isaac Newton. Er is zelfs een stukje van de wisdom stone te vinden in de koets. Je vraagt je af of de koningin niet beter een tweedehands koets er op de kop kon tikken vanwege alle tweedehandse onderdelen, maar eerlijk is eerlijk: ik was onder de indruk. Wat een

Nieuw feitje van de week
Heb ook gelijk iets nieuws geleerd over deRolls Royce. Wisten jullie dat Rolls Royce oorspronkelijk koetsen maakte?...Rolls Royce is echter overgegaan naar het produceren van auto's. Je kunt nog wel in hun auto's herkennen waarde inspiratie vandaan komt...

Ik herken ook nog waar ik vandaan kom :p en ik ben net op tijd terug voor een van de belangrijkste kenmerkem van de streek: bloeiende tulpen!

*Speciaal voor oom Marco: Partij voor de Dieren is hier niet nodig...de dieren weten uitstekend voor zichzelf te zorgen. Deze conclusie komt niet alleen voort uit mijn Outbackavontuur, maar ook door mijn wandeling met Cathal door de Botanical Gardens waarbij ik in overvloed vliegende honden, kakatoos, spinnen, kikkers, een uil en hagedissen heb gezien. Daarnaast weet ik bijna zeker dat er onder de koelkast in mijn appartement een kolonie kakkerlakken leeft. Hoe komen die op de 46^ste verdieping? Ik ben zelf ooggetuige geweest van hoe een kakkerlak beneden de lift nam, rustig bleef staan, en toen de liftdeuren weer open gingen uit de lift liep.

Tourist in Sydney :D

Als je ooit te vinden bent in Sydney, dan zijn het Opera House en de Harbour Bridge een absolute must see. Van maandag tot vrijdag pak ik de trein van Town Hall naar North Sydney...hierdoor reis ik automatisch over de brug en zie ik de Opera House....uiteraard was dit niet genoeg voor mij.

Meer...meer....meeeeeer!
Afgelopen week wilde ik echter meer...en kreeg ik ook meer! Cathal, mijn Ierse huisgenoot, trakteerde mij op een voorstelling genaamd: the complete works of William Shakespeare in het Opera House. Klinkt erg klassiek en heavy voor op een woensdagavond....vooral als je bedenkt dat we alle werken van Shakespeare in 90 minuten te zien kregen...Alle werken zien in 90 minuten is vanzelfsprekend madness. Je begrijpt het misschien al, het waren commedianten die de show opvoerden. De pauze tijdens de voorstelling was hard nodig om de lachspieren even te laten ontspannen!

Na de voorstelling was het tijd voor een drankje bij de cocktailbar die te vinden is nabij het Opera House. De bar heeft een prachtig uitzicht op Circular Quay en de Harbour Bridge.

Farewelllllll
De ene avond geeft Cathal mij avond in the Opera House, de volgende avond geeft hij een afscheidsfeestje voor al zijn vrienden. Vergezeld met negen vrouwen en slechts een andere man bezochten we Ivy. Het werd, zoals wel vaker gebeurt als we naar Ivy gaan, een legendarische avond waarvan ik jullie de inhoud niet prijs geef.

Herstellen en picknicken
Vrijdag was duidelijk nog om te herstellen. Het was echter ook de dag van mijn one-on-one. Gelukkig is er niets op mij aan te merken en doe ik hier alleen maar goed werk J.

Vrijdag mocht dan misschien een rustige dag zijn, zaterdag was heel anders. Tijdens het opstaan gaf ik toe dat ik mijn relatie met de gym weer moet herstellen en dus begon mijn dag sportief. Na wat gesport, gewindowshopt en gesupermarkt te hebben, hadden Cloe en ik een picknick in Hyde Parc. We waren daar niet met z'n tweeen.

Inmiddels heb ik een nieuwe huisgenoot: Maria. Maria en Cloe kennen elkaar nog van vroeger. De broer van Maria, Matt is ook in Sydney en was toevallig ook te vinden in het park Daarnaast heeft Cloe ook een broer die momenteel in Sydney is. Zijn naam is Tim. Hij nam zijn eigen lunch mee. Tim houdt wel van lekker Chinees en had daarom ook voor-een-normaal-mens drie avondmaaltijden Chinees mee voor de lunch. Ik zat er vrolijk naast een aardbeitje te eten.

Sydney Festival
Na de lunch was het tijd om voor te bereiden voor Sydney Festival. Door het hele CBD (Central Business District) waren podiums te vinden met liveshows. Uiteraard was de opening van het festival gratis. Tot en met eind januari zullen er nog festiviteiten plaats vinden...

Sicillia, Cloe, Tim en ik gingen naar de opening toe..gezamenlijk met de rest van Sydney. Vol verbazing merkten we op dat er geen auto in en uit de stad kon vanwege een festival. Overal waren mensen te vinden. Doordat er overal mensen te vinden waren, raakten Tim en ik snel de Cloe en Sicillia kwijt. Gelukkig voegden zij zich toe bij de vriendengroep van Cloe en voegden Tim en ik ons bij vrienden van Tim. We hebben gezien hoe heel Sydney de Sydneydans danst, we hebben opgemerkt dat je zonder blauw lichtje het festival niet kan overleven (iedereen liep met van die blauwe lichtjes) en we zijn fan geworden van Sharon Jones and the Dap Kings. Ook heb ik eindelijk The Domain gezien. The Domain is een begrip dat voor de A in het woordenboek van concertgangers in Sydney staat.

Sydney denkt aan de kleintjes. Zo was er tijdens Oud en Nieuw vuurwerk om negen uur speciaal voor kleintjes, en stopte het festival al om elf uur vanwege geluidsoverlast. Tim en co en ik haalden koffie om daarvan te kunnen genieten tijdens het observeren van het feestend volk. Daarna was het tijd voor bed.

Inmiddels heb ik al een paar keer met mensen thuis gesproken. Applaus! Top! Gezellig!...Overigens ben ik alweer bijna thuis. Ik ben nog maar zeven weken in Australie te vinden en dan sta ik alweer op koude bodem!

:)

Kerstvakantie is voorbij....en 2009 is begonnen...Dat zullen je vast niet ontgaan zijn. Het strand heb ik op 1 januari bezocht, maar ik heb ook andere dingen gedaan. (ß dit heb ik er even extra bij vermeld om jullie blauwe handjes jaloers te maken)

Zo heb ik samen met Stefan, een huisgenoot van Cathy, Paddington market en de Fish Market bezocht. Paddington market viel me tegen. Misschien ben ik gewoon niet zo'n markten liefhebber, maar ik vond het erg klein. Daarnaast waren er voornamelijk kleding en sieraden te verkrijgen die ik net zo goed in elke winkel op de hoek van de straat kan kopen.

Cathal (huisgenoot) en ik wilden weleens zien of het waar is wat LG beweerd. LG beweert dat zij het grootste 3d scherm ter wereld in Sydney hebben geplaatst. Het scherm was inderdaad groot en de 3d film Haunted Mansion was gaaf!

Inmiddels zijn mijn huisgenoten en ik laserquestexpert. Gezamenlijk hebben we besloten dat laserquesten een zeer goede workout is. Inmiddels zijn we al twee keer gaan laserquesten in Darling Harbour. Tot nu toe behoor ik tot de top 3 met een keer een uitschieter waarbij ik op de zevende plaats beindigde. Dus, als je met mij ooit gaat laser gamen...you are warned! Wel grappig dat onze Estlandse huisgenoot Reljo, die binnekort naar huis moet om getest te worden voor het leger, telkens onderaan eindigde K. Succes Estland!

In het Powerhouse museum heb ik Cloe, huisgenoot, laten schrikken door er inene vandoor te gaan. Ik liep bij haar weg omdat mijn oog een echte Gerrit Rietveld rood-blauwe stoel had gespot. Mijn verliefde oog moest toch afscheid nemen, want de rest van het museum is ook leuk. Er zijn aparte feitjes. Zo weten Cloe en ik inmiddels van alles over verkeerslichten en welke solarcellen het beste werken. Ook hebben we een reis gemaakt door het leven van aboriginal vrouwen. Toch grappig om te weten dat aboriginal vrouwen veel meer ‘macht' hebben in het huishouden dan in onze traditionele huishouden.

Uiteraard had ik ook de nodige kerstactiviteiten. Op kerstavond heb ik heerlijk gedineerd en mijn allereerste stukje kangerouvlees gegeten. (ß nogmaals...het is heerlijk!) Op eerste kerstdag had ik een lunch bij Bella, een vriendin van Oom Richie en Tante Erica. Na de heerlijke lunch had ik gezellig een diner thuis met mijn huisgenoten. Dag erna wilde Stefan en ik naar een zeilrace gaan kijken. Iedereen in Sydney probeert op Boxing day, dag na Eerste Kerstdag, een plekje te bemachting in de harbour om de honderd zeilschepen te zien. Ze varen van Sydney naar Hobart. Stefan en ik kregen meer mensen mee die dit wilden zien en meemaken. Zo begonnen we de dag met een ontbijt in Coogee. Vervolgens reden we naar Watsonbay waar we prachtig uitzicht hadden over de Harbour en de zee :D.

Uiteraard was Oud en Nieuw geweldig. Timo, een vriend van Stefan, was jarig. Hij had een plekje naast Taronga Zoo uitgezocht om zijn verjaardag te vieren. We hadden schitterend uitzicht over de Opera House en de Harbour Bridge. Hierbij wens ik jullie ook gelijk allemaal een gedurfd 2009!

Doordat ik langs Taronga Zoo ben gelopen tijdens Oud en Nieuw, wilde ik er heen. Daarom vroeg ik Cathal en Guido mee. Helaas was ik op de dag van de geplande activiteit ziekjes en was Guido ook niet helemaal lekker, maar dat liet ons niet stoppen. Ook al heb ik slechts een kwart van het park gezien, het is het waard om het te zien. Het is park is enorm mooi doordat het park uitzicht heeft op de stad. Na het bezoek aan het park bezochten Cathal en ik nog even de Opera House en de Botanical Gardens.

Inmiddels is het back to work! Opdracht voor jullie thuis: schaf een headset met mic aan :D. Dan bel ik je nog eens over skype of msn.

Gister kon ik mijn huis tijdelijk niet in waardoor ik wat tijd heb doorgebracht met Es, een Thaise huisgenoot.
Opvallende feitjes die ik geleerd heb:

• - Als een man een geurtje aan een vrouw geeft, dan moet de vrouw een dollar terug betalen anders brengt het ongeluk. J
• - Ouders betalen alles voor hun kinderen totdat ze getrouwd zijn K
• - Kinderen met een stok slaan is zeer gewoon als ze stout zijn geweest KK
• - Es moest altijd, zelfs toen ze dertien was, om acht uur in bed liggen K
• - Thailand heeft een koning en koningin. Helaas zal er nooit een Beatrix komen, omdat dit niet kan.

Barefoot Bowling

Terwijl menig generatie-y-genootjes in Nederland winkels leeg plunderden voor Sinterklaas, was ik druk bezig met het conflict: warm weer en Kerst. Ik heb het er al meerdere malen over gehad, maar Kerst is hier nu eenmaal belangrijk.

XMAS
Iedereen viert overal Kerst. Vrolijk doe ik mee. Mijn eerste kerstfeest hier had ik in November. Afgelopen donderdag had ik een tweede kerstfeest, ditmaal met CiEvents. Op de agenda stond barefoot bowling gepland. In mijn naiviteit ging ik ervan uit dat het een binnenactiviteit zou zijn, waarbij je met kramp in je vingers van de zware bowlingbal, keer op keer een hopeloze poging doet om de kegels aan het einde van de laan om te laten vallen. Sounds like fun to me :p. Barefoot bowling bleek echter iets heel anders te zijn.

Trendy internship
Ik beoordeel mijn collega's en mezelf als inovatieve, sportieve en vooral feestelijke trendsetters. Deze beoordeling vloeit voort uit het antwoord dat ik kreeg op de vraag: wat is barefoot bowling? Na het stellen van deze vraag kreeg ik te horen dat het vooral een sport is dat beoefend wordt door de oudere medemens. Voor een bedrijf waarbij iedereen er altijd fashionable uitziet, lijkt het daarom op het eerste gezicht niet echt trendy om te gaan bowlen. Blijkbaar is het een nieuwe trend en kan ik over twee jaar zeggen met trots zeggen:ah...that's so 2008!

Wil jij net zoals CiEvents hip en trendy zijn, ga dan barefootbowlen in Sydney. De barefootbowlingclub in North Sydney heeft een prachtig uitzicht op de brug en Opera House. Het unieke uitzicht is slechts een kleine pluspunt vergeleken met andere positieve punten. Blijkbaar is chef Ramsey in het clubhuis te vinden, want alle snacks waren en ontzettend lekker en heel gezond. (ß zeer belangrijk in een bedrijf waarbij 70% aan het lijnen is) Ook konden de barkeepers goede cocktails maken om mijn veeleisende en veel te ervaren collega's tevreden te houden.

Wat niet vergeten mag worden is de instructeur die uitleg gaf over het spel. Hij toverde zelfs de onervaren Nederlander om in de mascotte van het team die er tweemaal voor de overwinning heeft gezorgd. (Overigens heeft mijn team verder alle matches verloren L). De bedoeling is dat je met een cirkelvormig ding (let op: geen bal want het was niet helemaal rond) in je hand houdt met het plaatje naar buiten. Vervolgens neem je plaats op de mat, maak je een stap, zwaai je met je arm naar achter en weer naar voren, en laat je het ding over de grond glijden naar de witte bal die verder op ligt. Rinkelt er al een belletje? Dit spel lijkt sterk op jeu de boules, maar er is een verschil. Doordat de dingen niet rond zijn, kan je niet recht mikken op de witte bal. Het ding maak namelijk een boogje en het is aan jou om het ding de juist boog en snelheid te geven. Very entertaining with the necessary cocktail.

Doordat dit een erg leuk feest was en langer duurde dan gepland, miste ik helaas een ander kersfeestje dat gepland was door AIFS. Aankomende woensdag moet ik een ander kerstfeest afslaan van AIFS, doordat ik woensdag uiteten ga met mijn team van CiEvents.

Overigens, nu ik het toch weer over Kerst heb, mag ik dan ook (weer) benadrukken hoe lelijk ik de Kerstboom die geplaatst is op Darling Harbour vindt. Eigenlijk zou ik er een foto van moeten maken zodat jullie precies weten waar ik het over heb, maar eigenlijk verafschuw ik het feit dat ik een foto moet maken van zoiets lelijks.

Ik beleef meer dan Kerst hier. Cathy, een Duitse intern, loopt stage bij een radiostation. Dit radiostation gaf kaartjes weg voor de preview van de film: Slumdog Millionaire. Cathy was uiteraard een van de winnaars van deze kaartjes ;).

De film past perfect in het rijtje van Blood Diamond als het gaat om eye opener, maar is wel een stuk beter. Het gaat over het ‘echte' leven in India gewikkeld in een liefdesverhaal. Een ‘must see' movie. Let op: het is wel een vrij zware film. Ga dus niet, zoals ik, op zondagavond naar de bios zodat je de volgende ochtend doodmoe op werk aankomt, omdat je de hele avond na hebt liggen denken over de film.

Gelukkig was er gisteravond een relaxacitiviteit gepland. Gister zei ik voor het eerst tegen mijn collega's en huisgenoten dat ik uit eten zou gaan met een vriendin en een vriend die ik al in geen eeuwen meer heb gesproken. Het ging om Emillia en Aron. Emillia had ik dag twee in Base (hostel) ontmoet en Aron is Emillia's Nederlandse wederhelft. We gingen uiteten bij een uniek Italiaans restaurantje in Darlinghurst. Top studentendiner voor een sterk concurrerende prijs :D.

a weekend in Sydney :D

Vandaag is het maandag 8 december. En dat betekent...naast het feit dat mijn ma jarig is :D (GEFELICITEERD!)

• - dat ik bijna vakantie heb!...--> 22 december tot 2 januari :D
• - en dat Kim en Mandy langskomen...
• - en helaas ook weer een stap dichterbij vertrek

Ookal bevalt mijn stage me aardig...ik kijk altijd uit naar het weekend. In het weekend zie ik vaak nieuwe dingen..

Blue Mountains
Zo ben ik zaterdag door mensen die ik pas geleden heb ontmoet, gevraagd om zondag naar de Blue Mountains te gaan...en uiteraard ging ik mee. Stefan heeft een auto...en dat maakte de trip aanzienlijk stuk goedkoper dan de afgelopen trip naar de blue mountains. Eenmaal bij Katoomba aangekomen..de plek om de Three sisters te zien, gingen Bridgette en Stefan een wandelroute plannen, terwijl Timo, Philipp en ik mentaal aan het voorbereiden waren op de wandeling. Aangezien Sydney een plek is met alle weeromstandigheden, hebben we afgelopen zondag felle zon, regen en hagelbuien gehad K. Eenmaal thuis voelde ik de spierpijn al opkomen.

Chaoot!
Om deze blog te schakelen aan mijn chaotische eigenschap, zal ik nu overgaan zaterdag. Want zaterdag was voor mij een dag vol emotie :P

My saturday
Zo vertrok ik na slechts een paar uur slaap, naar de Fishmarket. Ik had er veel over gehoord, maar eenmaal aangekomen viel het mij een beetje tegen. Overal troep en het was erg klein. Nevertheless besloot ik gewoon te kijken naar wat er allemaal te vinden is. Er waren grote vissen :P en kleine vissen J (big surprise), maar na een half uurtje te hebben rond gewandeld had ik het wel gezien...en besloot ik dat ik hier een keer met iemand moet gaan lunchen...De fishmarket viel dus een beetje tegen.

Aangezien de zon nog fel scheen, besloot ik naar Coogee teg aan met een Cathal.... een Ierse huisgenoot. Na een half uur strand, begon het hard te waaien en koud te worden, en dus was het tijd voor een vroeg diner bestaande uit fish and chips. (ß dit dineridee zal voortgevloeid zijn uit mijn ochtendactiviteit). Ookal viel het strand tegen, mijn typisch Engels dinertje viel goed.

Eenmaal thuis was het tijd om me voor te bereiden op uitgaan. De avond was al helemaal gepland: Cathy, Katie, Kim (ontmoet via AIFSmeetingen en alledrie Duits) en ik besloten om eerst naar het Casino te gaan, en daarna naar Ivy. Voor het casino heb je een paspoort nodig om naar binnen te gaan. Ookal hadden we allevier geen paspoort bij ons, mocht ik toch naar binnen. De andere drie helaas niet. Ik ben een half uur binnen geweest om mijzelf daarna weer bij de groep te voegen. De meiden waren inmiddels bij Cargobar in Darling Harbour.

Cargobar is een leuke bar, en dat is te zien aan de rij mensen die wachten om naar binnen te komen. Ineens verdwenen de mensen voor mij en toen ik bij de deur kwam begreep ik waarom. Alleen gasten mochten naar binnen. Gelukkig mocht ik uiteindelijk toch naar binnen :D zodat ik mijn vrienden kon weerzien.

Uiteraard was dit een gelukmomentje, dat voortgezet werd toen we rond half een bij Ivy aankwamen. Er staat altijd op zaterdag een enorme rij bij Ivy, waar je rustig een uur of twee in kan staan. Na vijf minuten werden we gelukkig uit de rij gevist en mochten we naar binnen. Ivy is de plek om gezien te worden en het was dan ook een topavond :D. Ivy heeft een hoog gehalte wowfactor als je voor het eerst binnenloopt :D.

Your weekend
Nu ik jullie verteld heb over mijn topavond :P...en de oorzaak van mijn spierpijn waar ik nu aan lijd...wil ik meer weten over jullie place to be seen :p en must do voor in het weekend.