Wonder boven wonder vind ik in mijn drukke schema tijd om weer te schrijven :p. Op mijn stage gaat alles zo z'n gangetje. Ik heb een paar leuke dingen mogen doen en af en toe heb ik werk op het niveau van 'ga-maar-koffie-halen'.

Zo mocht ik een evenement tijdens de Melbourne cup organiseren voor alle medewerkers in Sydney (dat zijn er ongeveer 60), maar besteed ik ook dagelijks een paar uur aan het voorbereiden van evenementen door naambadges te maken etc. Gelukkig is het maken van naambadges wel leuk.

Verschil moet er zijn!

Gelukkig sta ik er niet alleen voor. Er zijn nog twee interns die naambadges mogen maken. De twee andere interns zijn Katie en Sofia. Allebei zijn ze van Australische afkomst. Zeer gunstig voor mij, want hierdoor kom ik allerlei dingen te weten van Sydney die ik normaal niet geweten zou hebben. Aan de oppervlakte lijkt alles hetzelfde op de taal en het links rijden na. Als we dieper gaan graven zijn er toch wel verschillen. De 'relaxte' houding komt zeker in de werkhouding terug. Komt iets vandaag niet af, dan komt dat morgen wel, of zelfs overmorgen zonder problemen. Een kwartier langer een break namen is geen probleem...hier neem ik verrassend genoeg mijn Nederlandse waarden mee, want ik ben vrij stipt. Ben elke dag een kwartier te vroeg op werk en heb precies een uur pauze :P.

Milo-experience

Dit zijn vrij officiele dingen. De Milo-experience die ik heb gehad in de keuken van CiEvents is wat leuker om te vertellen. Naar mijn idee is Milo net zoiets als Nesquick...alleen hier staat het bekend als een middel dat gebruikt wordt om kinderen energie te geven. Het recept: 3 flinke scheppen Milo in een beker. Giet er wat melk bij en zet het vervolgens een minuut lang in de magnetron. Na een minuut mag je de beker met een doekje in je hand uit de magnetron halen :p en voeg je nog twee scheppen Milo toe. Vervolgens mag je roeren en de chocoladevingers te voorschijn halen. De chocoladevingers zijn net lange vingers gehuld in chocola. Je breekt van de vingers de kop en de staart af. Vervolgens stop je de kop (of de staart) in je beker met Milo en mag je aan de staart (of de kop) gaan zuigen. Wat gebeurt er nu? Nu ga je door een Milo-ervaring. De chocola smelt weg in je mond terwijl er warme Milo aan wordt toegevoegd. Het is echt zo raar maar wel heeeeel lekker! Blijkbaar is het een grappig gezicht en is Milo echt een begrip hier. Iedereen die langskwam lopen stond stil en ging kijken naar mijn eerste Milo-experience.

Vriendjes en vriendinnetjes

Inmiddels groeit mijn vriendenkring hier nog steeds. Ik sta nog steeds verbaasd van Sascha, een Australische jongen die ik heb ontmoet. Als ik hem zie ben ik altijd verbaasd over het feit dat hij op blote voeten loopt. Volgens hem is dat vrij normaal...volgens mij niet, want hij is de enige die ik tot nu toe heb gezien op blote voeten.

Manly en Bondi

Afgelopen weekend heb ik de stranden Manly en Bondi bezocht. Ik ben tot de conclusie gekomen dat ik toe ben aan een nieuwe bikini. Ik heb heel naief bikinis ingepakt die je moet vasbinden met touwtjes. Geloof mij, dat hier is super gevaarlijk. Een grote golf en je bikini is weg....en die ene grote golf die daarvoor nodig is, iser constant. Overigens mag ik inmiddels trots zijn op mijn minimaal gebruinde huid :D. Ik zeg minimaal, want ik geloof dat jullie het niet eens zullen opmerken.

Goody bag

Ben overigens nog een leuk dingen met werk vergeten te melden. Laatst ging er een mail rond of mensen vrijwillig goody bags wilden inpakken. Ik heb me toen aangemeld. Na werktijd vertrok ik met zes andere collega's, inclusief mijn begeleider, naar een super de luxe gebouw midden in de stad. Daar ontmoette ik een vrouw die mij heeft laten verbazen...ik verbaas me hier nogal veel...De vrouw in kwestie organiseerde een charityevent voor mensen met een genetische ziekte..bezoekers van het evenement, die overigens minimaal $260 hadden betaald voor het diner (en met zulke bedragen nog geen winst halen uit het diner), konden bieden op exclusieve tripjes. Zo heeft een medeorganisator een eiland en mogen mensen erop bieden om er een week lang met twintig personen te blijven. Dit klinkt natuurlijk veel te makkelijk....want om op dit prachtige eiland te komen wordt iedereen vervoerd per helikopter en wordt vanaf thuis opgehaald met de limo. Dit is slechts een klein voorbeeld van de exclusieve tripjes. Wat mij tot mijn verbazing schepte, is dat er ook een vakantie naar Amsterdam is gepland dat een startbod heeft van $30.000. Zij vond dit eigenlijk te goedkoop voor een vakantie, want haar vakanties waren altijd duurder....dit was dus mijn big shock. Overigens heb ik wel wat goody bags mee naar huis genomen, waardoor ik nu een prachtige stralende huid heb waar iedereen jaloers op kan zijn...en word ik slimmer door het nieuwe merk water dat binnekort wordt geintroduceerd op de markt.

Sangra-Li

Ik heb overigens erg veel zin in aankomen vrijdag. AIFS (mijn bemiddelingsbureau) organiseert een uitje voor al hun internationale interns. We gaan volgens mij of eten, of wat drinken in het Sangra Li hotel. Google het en je vindt het vanzelf en be amazed. Of ik echt amazed ben horen jullie nog.

Blue mountains

Nog iets waar ik erg veel zin in heb....is de optie om naar de blue mountains te gaan dit weekend. Emmelie en Malissa gaan er heen en ze hebben gevraagd of ik ook kom. Klinkt erg aantrekkelijk...vooral als je bedenkt dat ik er elke dag naar kijk vanaf mijn balkon! Het is slechts 2,5 uur reizen...dus ik reis slechts bijna heel Nederland door om er te komen.

Dit was weer effe een flinke update...en mijn belofte van foto's is nog steeds niet vervuld maar ze komen er zeker!

Groetjes!

ps...Malissa kun je vinden ophttp://www.malissavelthuis.waarbenjij.nu/index.php?page=messages... neem er een kijkje...want zij heeft al wel foto's op haar blog staan