The difference...

Inmiddels zit ik alweer twee maanden in het kangeroeland:Australië....en begin ik de cultuurverschillen te merken.

Nieuws
Terwijl ik in Nederland met liefde onderweg naar school de gratis krant de Pers lees, verbaas ik mij nog steeds steeds over de gratis kranten hier. Terwijl onze gratis kranten vooral over het nieuws gaan (kwaliteit is een tweede), met nieuws van over de hele wereld, staat hier op voorpagina een celebrity met een nieuwe haarkleur. Op pagina zes vind je eindelijk een klein artikel terug van de terreuraanslagen in Mumbai. Overigens vind je dit nieuws wel op de voorpagina in de betaalde kranten.

Dat er terreuraanslagen in Mumbai waren, hoorde ik pas toen ik Oom Richie en Tante Erica, Judy en Sofi bezocht in Neutral Bay. Tijdens een heerlijk uitgebreid etentje, hoorde ik over de aanslagen. Op werk heeft niemand het erover. Ook niet de dag erna! Hetzelfde geldt overigens voor de crisis...daar hoor je op werk niemand over.

Het goede leven
Gelukkig zijn er ook zeer goede dingen. Zo wordt er op werk erg veel gelachen :D en houdt elke Australiër van barbecuen. Australiërs weten hoe ze moeten genieten.

Zaterdag had ik een internshipevenement. En ookal kwamen er maar vier mede interns opdagen, en ging een intern er alweer vrij snel ervandoor, ik heb een geweldige dag gehad.

Cem, de internshipmanager nam ons naar een kleine havenstrand in de Western suburbs. Het was een klein strandje, met een kalme zee. De kalme zee was zeer verbazend, want bij Manly of Bondi zijn de golven erg hoog! Er was echter wel een kooi om de grote zeebeestjes weg te houden. Dat de kooi niet altijd even goed werkt, blijkt uit het feit dat ik bijna op een grote rog stond. Na een paar uur strand begon het te regenen en nam Cem ons mee naar een chocoladebar (sterk aan te raden om te openen in Lisse :P) vervolgd door een tripje naar Watson Bay.

Watson Bay is een van de mooiste plekken die ik tot nu toe heb gezien. Bovenop de heuvel vind je de rots waar diverse mensen vanaf springen en de dag niet meer kunnen beleven. Beneden vind je een strand, een afhaalvisrestaurant, en een gewoon restaurant. Je hebt uitzicht op de stad Sydney inclusief de Harbour Bridge. Overigens waren wij op het terras in de zon, te genieten van een biertje, kijkend naar de stad waar echt Nederlands weer was. Naast mijn avontuur met de rog :D zag ik ook voor het eerste wilde vliegende honden.

Coogee
Zondag bleef de regen zijn totaliteit weg. Omdat ik Coogee een keer overdag wilde beleven, zijn Sicillia (mijn roommate) en ik naar het strand gegaan om te verbranden. Braaf heb ik me elk half uur ingesmeerd, maar het mocht niet baten.

Sydney en kids
Ter afsluiting van deze blog, wil ik nog even een tip geven aan eenieder die Sydney bezoekt met kinderen en met deze kinderen een culturele dag wil beleven: bezoek het Australian Museum. Ik werd gek van alle kinderen die er rond hupsten...maar ik snap dat ouders hun kids naar dit museum toe brengen. Er is vanalles aan gedaan om het voor hen interessant te maken. Ik ben blij dat ik het museum heb gezien, maar ik hoef er geen tweede keer naar toe!

Kerst :s

We hebben nog ruim een maand te gaan voordat het zover is, maar ik heb mijn eerste Kerstfeest al gevierd. Tijdens een suppliersbijeenkomst (een bijeenkomst waarbij een afgevaardigde van een hotel of restaurantketen ons komt vertellen wat de mogelijkheden zijn) werden we uitgenodigd voor een Kerstfeest. Zes collega's, waaronder ik, besloten om erheen te gaan direct na het werk.

Het restaurant 'Waterside' is te vinden in de Rocks. De Rocks is een van de oudere gebieden in Sydney en is te vinden vlakbij de Harbour Bridge. Als ik me verveel, dan loop ik meestal richting de Rocks en Circular Quai (hier vertrekken veel ferries), want daar valt altijd wel wat te beleven.

De naam van het restaurant verklapt het al....Restaurant Waterside is gevestigd vlakbij het water, met zicht op het Operahuis en op de Harbourbridge. De locatie dus een absolute topper! Bij binnenkomst kregen we allemaal een kerstmuts en een namebadge. De aankomsthal werd gesierd met een enorm lange tafel met zoete hapjes. We moesten er echter met onze vingers vanaf blijven, want het was het toetje en dus bedoeld voor later op de avond. Enigzins teleurgesteld liepen we naar boven waar we naar een reclamepraatje hebben moeten luisteren onder genot van champagne en hapjes als oesters, vers gesneden ham met soep, en belegde toastjes.

Gelukkig konden we na het reclamepraatje de desserttafel aanvallen. Dit deden we dan ook met genoegen. Rond half tien vertrokken we naar huis. Klinkt vrij vroeg, maar we moesten allen de volgende dag werken.

In het weekend heb ik niet veel cultureels gedaan...maar aankomend weekend ga ik dat zeker weer doen. Wat ik wel heb gedaan, is uitgebreid afscheid genomen van een huisgenoot. Vrijdag gaf hij een afscheidsfeestje in Coogee. Coogee heb ik alleen maar ‘s avonds gezien, terwijl het bekend staat om zijn strand die meestal overdag wordt bezocht. Vrijdag werd uiteraard een late avond, maar dat gaf geen reden om zaterdag het huis niet te verlaten. Vergezeld met een paar huisgenoten ben ik naar Paddy's Market gegaan. Paddy's Market is te vergelijken met de Beverwijkse Bazaar. Vanuit Paddy's Market zijn we door China Town gelopen. Eenmaal thuis ging er een film aan en maakte iedereen zich klaar voor de laatste avond uit van mijn vertrekkende huisgenoot!

Mijn vertrekkende huisgenoot mist nu wel foto's van zichzelf bij het Operahuis en de Harbourbridge. Ik geniet er nog steeds elke dag van als ik met de trein naar mijn werk ga. Toch verlang ik stiekem alweer een beetje naar een ‘goede' trein zoals in Nederland. Voordeel is wel hier dat ik nog niet heb meegemaakt dat een trein te laat is. Bovendien heb ik nooit langer dan twintig minuten moeten wachten op een trein..uiteraard wachtte ik toen wel op een trein midden in de nacht :D.

Goed begin van de dag!

Special K rode vruchten kennen ze hier niet. Daarom ga ik elke week op onderzoek uit bij de cerealcollectie in Coles (supermarkt). Mijn ogen glijden langs alle verpakkingen en de bijbehorende prijskaartjes. Inmiddels heb ik via onderzoek al heel wat geleerd.

De eerste keuze
De allereerste keer koos ik een pak met een plaatje van cereals en rode vruchten. Beet! Mooi niet, want zodra ik het pak opende voelde ik me belazerd! Toen heb ik een pak gepakt, omdat het goedkoop was....Mam...ik heb het braaf het hele pak leeg gegeten.....maar ik zal nooit meer dit pak kopen!

Hap
Gelukkig had ik bij de derde keer beet! Een duur pak cereal...zonder mijn rode vruchten (mijn eisen zijn inmiddels FLINK verlaagd) maar wel met lekker flakes...en dat is het belangrijkste. Het prijskaartje maakte mijn portomonnee echter wel erg licht...op zoek naar een goedkope vervanger...

Hunt
Mijn hunt naar het pak met de perfecte cereal voor een redelijke prijs is een ware hel geworden. Elke ochtend loop ik naar de keuken...Ik zie veeeeeel lekkere pakken cereal staan..lekker pakken cereal die van mijn huisgenoten zijn...maar ergens achteraan staat mijn nachtmerrie....Op dit moment is het duidelijk dat het ochtend is...In het begin twijfel ik nog...aarzel ik nog...maar dan wordt mijn denkvermogen uitgeschakeld.

Escape
Ik bedenk allerlei escape routes...maar mijn hand reikt alsof het automatisch gaat mijn pak cereal...Vervolgens zorgt mijn strenge hand ervoor dat de cereal in het bakje komt met genoeg geitenmelk erbij.

Saai?
Nu vragen jullie je misschien af of er niets beter te beleven is in Sydney dan mijn ontdekkingstocht naar cereal...maar mijn ontbijt is heel belangrijk voor mij. (Dat ik niet zoveel heb beleefd is een tweede)

Naast het feit dat mijn ontbijt het centrale punt was van de week...heb ik ook twee verjaardagsfeestjes gevierd in Coogee....en ga ik vrijdag naar de eerste verjaardag, waarvan ik ook echt daadwerkelijk uitgenodigd ben :p.

Blogje van een Nederlandse Aussie

Hebben jullie ook een checklist met dingen die je altijd al had willen doen? Ik heb er wel een. Inmiddels kan ik daar een paar dingen van afstrepen. Een van de items op mijn lijst was naar Australie gaan :D, de een ander is Skydiven! Verder hou ik me wanneer het me uitkomt, vast aan tradities. Een voorbeeld hiervan is op zoek gaan naar het lokale aquarium en bezoeken! Verder heb ik het afgelopen week hogerop gezocht.

Skydiven
Skydiven was een van de dingen die ik altijd al had willen doen...maar nog nooit wat mee had gedaan...totdat een van mijn huisgenoten zei dat hij ook wilde skydiven. Aangezien zijn visa deze week verloopt...moesten we onmiddelijk actie ondernemen. En dat hebben we gedaan...dolenthousiast vroeg ik nog een Nederlandse vriend (Aron) mee en boekte ik 3 tandem skydives :D.

Rond zeven uur 's ochtends moesten we klaar staan bij het Skydivebureau om naar de plek van het diven gebracht te worden. 5 voor 7 sliepen we nog... om 7 uur stonden we klaar bij het bureau. Vervolgens bleek dat we nog niet konden diven....want er was teveel bewolking. Na drie uur gewacht te hebben....besloot de organisatie dat we ervoor gingen.

Als je gaat skydiven zonder bewolking dan zie je waar je naar toe springt...wij sprongen in het niets...in wolken. Eenmaal beneden was ik heel blij dat ik het gedaan had...maar de kick die iedereen om mij heen mij beloofde....bleef helaas weg. Toch vind ik het tof om gedaan te hebben!

Aquarium
Wat ook tof is, is dat mijn netwerkbijeenkomst heeft gewerkt. Cathy belde op om iets te gaan doen...ik had nog kaartjes voor het aquarium en dus zijn we daar heen gegaan. Doordat we door de week + 's avonds laat zijn gegaan, was er bijna niemand. Hierdoor konden Cathy en ik ons drie uur vermaken in het aquarium. Heel tof! Ik had nog nooit zoveel grote haaien bij elkaar gezien. Volgende item op mijn checklist...tussen de haaien zwemmen! Deze activiteit vereist echter net zoals skydiven een budget...maar wellicht kan ik het nog van mijn lijstje afstrepen aan het einde van mijn verblijf hier :D

Hoger op zoeken
Afgelopen week heb ik het een paar keer hoger op gezocht. Zo vond ik zaterdag dat mijn eigen appartement nog niet hoog genoeg is (update: woon op de 46ste verdieping)....dus besloot ik samen met Malissa de Sydney Tower op te gaan. Nadat wij heel Sydney van bovenaf hadden gezien, werden we verrast door de oz experience en de Halloween ride. De Halloweenride was een upgrade waar de vijf dollar voor hadden betaald...en we hadden geen idee dat we ook voor de ozexperience hadden gekocht. Wat bleek...het is een theater met filmpjes over de geschiedenis van Sydney en Australie. Daarnaast werd er een film gezien waardoor het leek alsof we in een achtbaan zaten. De Ozexperience was vrij saai...en de Halloweenride was ook niet zoals we hadden verwacht (wij dachten aan een echte achtbaan toen we de kaartjes ervoor kochten)....Ozexperience is dus totaal geen aanrader! Na deze ervaring, heb ik Malissa uitgezwaaid...ze gaat nu echt rondtrekken door Australie.

Emmilie, Malissa, Aron en ik hebben echter ook nog de bioscoop gekocht. Em kocht de kaartjes...en ze dacht: de hoge en achterste plekken zijn de beste. Op zich zou ik dat ook denken, maar achteraan zitten betekent dat het scherm net zo groot is als je televisiescherm. Volgende keer bestel ik kaartjes om halverwege te zitten!

Verder had ik afgelopen week een evaluatiegesprek. Omdat ik mijn werk hier tot nu toe niet zo interessant vind, heb ik om meer gevraagd...en dat krijg ik nu dan ook :D.

Andere ontwikkelingen
Mijn integratieproces verloopt goed. Sascha en ik hebben mijn allereerste 'heaps' moment gevierd :P. 'How's it going' komt er nu ook al automatisch uit en mijn Nederlands begint alweer te verslappen.

Morgen is de Melbourne Cup...blijkbaar is iedereen hier heel enthousiast over paardenraces...het schijnt een enorm feest te zijn. CiEvents beseft dat ook...waardoor ook ik op kantoor moet komen met rode schoenen en een zwart jurkje....want dat zijn de kleuren van het team waar ik in zit. Naast de kleding moeten we ook zorgen voor paarden...geen echte paardjes :P maar hoe het er dan uit ziet...no idea...en is er veel eten! Volgende week heb ik waarschijnlijk begrepen wat er zo leuk aan is en kan ik jullie alles vertellen hierover :D.

Miss jullie..maar vermaak me wel goed ;)!

What happens in Sydney...

Er was eens.....
Er was een meisje diewerkte op een zomerkamp in Amerika....met maatje S ging ze heen en met maatje L kwam ze terug. Omdat ze zo gegroeid was, werd er een vloek over haar uitgesproken. Nooit meer zal ze melkproducten mogen consumeren.

Het meisje leerde laat dat ze over een nieuwe vloek bezitte, waardoor ze gewicht verloor en weer een maatje S aan kon. Dolgelukkig liep ze weer rond.Ze was zo gelukkig dat zeeennieuwe uitdaging met haar gewicht aan wilde gaan. Op naar Australië !

Dik, dikker, dikst :D
Australië is het land dat de competitie 'meeste grote maten' aangaat met Amerika.Een op de twee inwoners in Australië heeft overgewicht. (Hier merk ik weinig van omdat Sydney backpackerscentral is...dus overal zie ik skinny people) Op kantoor heeft iedereen het erover en daarom is ook merendeel aan het dieten. Mijn mannelijke huisgenoten weten ook precies welke producten veel calorieën en proteïnen bevatten. Hier in Sydney moet je heeel erg opletten op wat je eet. Je wordt overal getriggerd om ongezond fastfood te eten. Misschien wil je bij de eerste hungry jacks (burger king) geen burger, maar als je een minuut later de tweede ziet begin je al te twijfelen zodat je bij de derde toch maar besluit om een hamburger te eten. Overigens word ik op kantoor ook erg getriggerd om te veel ongezond te eten. Laatst was bijvoorbeeld de Sheraton hier om hun hotels te promoten. Promoten gaat gepaard met eten dus de hele tafel was bezaaid met lekker eten....aanvalluh!

Sinds kort heb ik daarom een nieuw plan opgesteld. Sushi en salades. Sushi is goedkoop en erg lekker...ik ben sinds een week fan van sushi. Als je salade eet moet je weten waar je wat haalt en als je bestel heel letterlijk de menukaart lezen. Anders krijg je bijvoorbeeld een beetje sla, paar tomaatjes, geen dressing et c'est tout!

Naast een aangepast dieet maak ik nu ook volop gebruik van de gym, zwembad, spa en sauna die bij mijn appartement horen. Heerlijk!

International interns
Het is vrij nieuw voor Sydney om international interns te hebben. Voor mensen buiten Australië is het heel moeilijk om een baan op niveau te krijgen. Hetzelfde geldt voor stage. De meeste managers kiezen namelijk voor een Australiër boven een buitenlander op goede posities.

Anyway ik ben hier dus ik zit goed...en zo zijn er nog meer interns zoals ik. Dertien andere international interns heb ik afgelopen vrijdag ontmoet. Cathy is een Duits meisje die stage loopt bij een radiostation. Met haar kon ik vrij goed opschieten waardoor we besloten samen uit te gaan. Aangezien het duidelijk een netwerkbijeenkomst was, heb ik flink gestrooid met mijn nieuwe telefoonnnummer :P en wacht de reacties af.

Pink Ribbon
Sydney vind ik meer iets hebben van Europa dan van Amerika. Toch zijn al mijn vrouwelijke collega's (lees 95% van de werknemers op deze locatie) big fan van Ellen..een Amerikaanse talkshow. Tijdens de lunch ben ik daarom verplicht om naar Ellen te kijken. Inmiddels begin ik goed genoeg beïnvloed om Ellen ook leuk te vinden. Ellen heeft op haar beurt mijn collega's..en de halve stad weer beïnvloedt om iets te doen met Pink Ribbon. (Geen idee wat Pink Ribbon is? Surf naar à http://www.pinkribbon.nl/). Afgelopen vrijdag stonden scholieren op straat om dingen van Pink Ribbon te verkopen. Op kantoor hadden we een morning tea. De morning tea bestond uit een grote lunchtafel gevuld met roze eten en een bakje voor donaties. Braaf heb ik ervoor gezocht dat veel eten op kwam en heb ik iets gedoneerd.

Brand!
Ook aan de onderkant van de wereld kan er brand zijn. Terwijl iedereen rustig aan het werk is, ging ineens het brandalarm even af. Vervolgens galmde de stem van een man door het gebouw die vertelde dat niveau level 4 en 5 van het gebouw een brandoefening gingen doen. Fijn...want ik werk op level 5. De brandoefening bleek hoognodig te zijn, want ik geloof dat ik dit niet meer zou typen als er echt brand was geweest. Nadat alle kundige mensen hun helm hadden, werden we begeleid naar het trappenhuis. Eenmaal beneden moesten we terug naar de eerste verdieping waarin we uitleg kregen over het gebouw en brandgevaar. Fijn om te weten dat ik niet mag gillend gaan rondrennen, maar mag ik nu weer terug naar mijn computer meneer?

MCA
Museum of Contemporary Art is leuk (en gratis :D)! Afgelopen zaterdag was ik daarom cultureel en gezond verantwoord bezig. Ik ben naar de Rocks gelopen..dat is een wandeling van ongeveer een half uur tot langer...de tijd is sterk verkeerslichtafhankelijk als je boven de grond wilt lopen. Omdat ik te lang deed over een tentoonstelling, heb ik besloten om later terug te komen voor de andere tentoonstelling. Degene waar ik naartoe ben geweest is die van Yinka Shonibare. (Meer weten? Surf naar: à http://www.mca.com.au/default.asp?page_id=10) Ik heb me er goed vermaakt met alle mooie en schokkende dingen die er te zien waren. Terug naar huis besloot ik ondergronds te lopen. Bovengronds weet ik inmiddels mijn weg wel en afgelopen zaterdag kwam ik erachter dat ik inmiddels ook de weg ondergronds ken.

Misschien is het ondergrondse gedeelte wat onduidelijk en niet te begrijpen....maar er zijn hele winkelcentrums onder de grond. Ze zijn allemaal aan elkaar gelinkt waardoor je een groot gedeelte van de stad ondergronds kan bewandelen.

Bleu
Bij het woord blue denk ik inmiddels aan de blue mountains. Van mijn 46ste verdieping kijk ik er elke dag naar. Nu heb ik het van dichtbij gezien...nu op maandagochtend voel ik het in mijn kuiten. Malissa en ik hebben een heel avontuur meegemaakt om bij de blue mountains te komen.

Zoals veel toeristen doen, boek je een tourtje met een gids. (believe me...zonder gids raak je verdwaald). Wij hadden iets geboekt waarbij je om 7.20 vertrekt vanaf Sydney met de bus om vervolgens rond 18.00 weer in Sydney te arriveren. Helaas ging het iets anders. Terwijl ik me aan het haasten was om op tijd bij centraal klaar te staan (ik was onder de indruk dat daar de bus zou staan voor vertrek) kon ik Malissa niet vinden. Na wat heen er weer gebel met Malissa, busschauffeur van de tour en met iemand van OZ Experience (de organisator) hadden wij de bus gemist. Heel fijn! (Details laat ik uit schamendeffect achterwege) Volgende stap: pak de trein naar Glenbrook, om vervolgens voorbij het station te rijden met de trein. Het was een uur met de trein naar Glenbrook, maar Malissa en ik besloten om twee uur in de trein te zitten. Nu denken jullie misschien dat Mallisa en ik nu fout zitten en de trein terug moesten pakken...maar wij zaten in hele andere spanning. De busschauffeur had ons geadviseerd om naar Glenbrook te gaan. Bijna bij Glenbrook aangekomen belde de busschauffeur dat wij verder moesten reizen met de trein en vooral niet uit moesten stappen voor een nieuw kaartje. Wij met onze Nederlandse ervaringen waren helemaal bang om gecontroleerd te worden...maar er was niets aan de hand...want even later stapten wij vrolijk uit de trein zonder problemen. Dat heeft ons dus heel wat geld gescheeld.

De ochtendwandeling en ontbijt hadden we dus gemist. Maar als ik met andere praatten merkte ik dat wij niet echt iets hadden gemist. De voor-de-lunch-wandeling was leuk / zwaar / tof / onwijs mooi! Lekker outback door de modder banjeren, watervallen zien, van alles leren over de natuur...trappen op en af en de meest mooie uitzichten zien. Na de voor-de-lunch-wandeling hadden we een uitgebreide lunch. Ik ben een langzame eter. Probleem hiervan is, is dat iedereen al klaar was voor vertrek terwijl ik nog lekker zat te genieten van mijn broodje....dan maar proppen...iets wat ik haat als het om eten gaat K. Na de lunch gingen we een wandeling doen waarbij de three sister te zien kregen. Wil je het verhaal achter de three sisters weten, neem dan een kijkje op à http://www.bluemts.com.au/tourist/thingstodo/threeSisters.asp. Aan het einde van deze wandeling, werd ons de trappen omhoog gespaard door een trein die loodrecht omhoog gaat. Heel gaaf!

Ik ga jullie nog steeds foto's beloven..ze komen er echt!...maar tot die tijd moeten jullie het doen met de foto's op de blog van Malissa: http://www.malissavelthuis.waarbenjij.nu/index.php?page=messages.

Live vanuit Sydney :P

Wonder boven wonder vind ik in mijn drukke schema tijd om weer te schrijven :p. Op mijn stage gaat alles zo z'n gangetje. Ik heb een paar leuke dingen mogen doen en af en toe heb ik werk op het niveau van 'ga-maar-koffie-halen'.

Zo mocht ik een evenement tijdens de Melbourne cup organiseren voor alle medewerkers in Sydney (dat zijn er ongeveer 60), maar besteed ik ook dagelijks een paar uur aan het voorbereiden van evenementen door naambadges te maken etc. Gelukkig is het maken van naambadges wel leuk.

Verschil moet er zijn!

Gelukkig sta ik er niet alleen voor. Er zijn nog twee interns die naambadges mogen maken. De twee andere interns zijn Katie en Sofia. Allebei zijn ze van Australische afkomst. Zeer gunstig voor mij, want hierdoor kom ik allerlei dingen te weten van Sydney die ik normaal niet geweten zou hebben. Aan de oppervlakte lijkt alles hetzelfde op de taal en het links rijden na. Als we dieper gaan graven zijn er toch wel verschillen. De 'relaxte' houding komt zeker in de werkhouding terug. Komt iets vandaag niet af, dan komt dat morgen wel, of zelfs overmorgen zonder problemen. Een kwartier langer een break namen is geen probleem...hier neem ik verrassend genoeg mijn Nederlandse waarden mee, want ik ben vrij stipt. Ben elke dag een kwartier te vroeg op werk en heb precies een uur pauze :P.

Milo-experience

Dit zijn vrij officiele dingen. De Milo-experience die ik heb gehad in de keuken van CiEvents is wat leuker om te vertellen. Naar mijn idee is Milo net zoiets als Nesquick...alleen hier staat het bekend als een middel dat gebruikt wordt om kinderen energie te geven. Het recept: 3 flinke scheppen Milo in een beker. Giet er wat melk bij en zet het vervolgens een minuut lang in de magnetron. Na een minuut mag je de beker met een doekje in je hand uit de magnetron halen :p en voeg je nog twee scheppen Milo toe. Vervolgens mag je roeren en de chocoladevingers te voorschijn halen. De chocoladevingers zijn net lange vingers gehuld in chocola. Je breekt van de vingers de kop en de staart af. Vervolgens stop je de kop (of de staart) in je beker met Milo en mag je aan de staart (of de kop) gaan zuigen. Wat gebeurt er nu? Nu ga je door een Milo-ervaring. De chocola smelt weg in je mond terwijl er warme Milo aan wordt toegevoegd. Het is echt zo raar maar wel heeeeel lekker! Blijkbaar is het een grappig gezicht en is Milo echt een begrip hier. Iedereen die langskwam lopen stond stil en ging kijken naar mijn eerste Milo-experience.

Vriendjes en vriendinnetjes

Inmiddels groeit mijn vriendenkring hier nog steeds. Ik sta nog steeds verbaasd van Sascha, een Australische jongen die ik heb ontmoet. Als ik hem zie ben ik altijd verbaasd over het feit dat hij op blote voeten loopt. Volgens hem is dat vrij normaal...volgens mij niet, want hij is de enige die ik tot nu toe heb gezien op blote voeten.

Manly en Bondi

Afgelopen weekend heb ik de stranden Manly en Bondi bezocht. Ik ben tot de conclusie gekomen dat ik toe ben aan een nieuwe bikini. Ik heb heel naief bikinis ingepakt die je moet vasbinden met touwtjes. Geloof mij, dat hier is super gevaarlijk. Een grote golf en je bikini is weg....en die ene grote golf die daarvoor nodig is, iser constant. Overigens mag ik inmiddels trots zijn op mijn minimaal gebruinde huid :D. Ik zeg minimaal, want ik geloof dat jullie het niet eens zullen opmerken.

Goody bag

Ben overigens nog een leuk dingen met werk vergeten te melden. Laatst ging er een mail rond of mensen vrijwillig goody bags wilden inpakken. Ik heb me toen aangemeld. Na werktijd vertrok ik met zes andere collega's, inclusief mijn begeleider, naar een super de luxe gebouw midden in de stad. Daar ontmoette ik een vrouw die mij heeft laten verbazen...ik verbaas me hier nogal veel...De vrouw in kwestie organiseerde een charityevent voor mensen met een genetische ziekte..bezoekers van het evenement, die overigens minimaal $260 hadden betaald voor het diner (en met zulke bedragen nog geen winst halen uit het diner), konden bieden op exclusieve tripjes. Zo heeft een medeorganisator een eiland en mogen mensen erop bieden om er een week lang met twintig personen te blijven. Dit klinkt natuurlijk veel te makkelijk....want om op dit prachtige eiland te komen wordt iedereen vervoerd per helikopter en wordt vanaf thuis opgehaald met de limo. Dit is slechts een klein voorbeeld van de exclusieve tripjes. Wat mij tot mijn verbazing schepte, is dat er ook een vakantie naar Amsterdam is gepland dat een startbod heeft van $30.000. Zij vond dit eigenlijk te goedkoop voor een vakantie, want haar vakanties waren altijd duurder....dit was dus mijn big shock. Overigens heb ik wel wat goody bags mee naar huis genomen, waardoor ik nu een prachtige stralende huid heb waar iedereen jaloers op kan zijn...en word ik slimmer door het nieuwe merk water dat binnekort wordt geintroduceerd op de markt.

Sangra-Li

Ik heb overigens erg veel zin in aankomen vrijdag. AIFS (mijn bemiddelingsbureau) organiseert een uitje voor al hun internationale interns. We gaan volgens mij of eten, of wat drinken in het Sangra Li hotel. Google het en je vindt het vanzelf en be amazed. Of ik echt amazed ben horen jullie nog.

Blue mountains

Nog iets waar ik erg veel zin in heb....is de optie om naar de blue mountains te gaan dit weekend. Emmelie en Malissa gaan er heen en ze hebben gevraagd of ik ook kom. Klinkt erg aantrekkelijk...vooral als je bedenkt dat ik er elke dag naar kijk vanaf mijn balkon! Het is slechts 2,5 uur reizen...dus ik reis slechts bijna heel Nederland door om er te komen.

Dit was weer effe een flinke update...en mijn belofte van foto's is nog steeds niet vervuld maar ze komen er zeker!

Groetjes!

ps...Malissa kun je vinden ophttp://www.malissavelthuis.waarbenjij.nu/index.php?page=messages... neem er een kijkje...want zij heeft al wel foto's op haar blog staan

Toerist

The girls ;)

Malissa, het Nederlandse meisje is vanmorgen vertrokken voor een surftripje. Dat is handig, want dan kan ze het mij ook leren :P. Volgende week is zijn namelijk weer terug en blijft ze nog twee weken hier in Sydney. Twee finse meisjes die ik ook had ontmoet in Base, de hostel waar ik verbleef, zijn gister vertrokken naar Melbourne. Zij gaan daar een tijdje wonen, maar ook zij komen terug naar Sydney. Ik heb volgens mij nog niet verteld over Emillie (spreek uit als Emillia). Em is een meisje uit Noorwegen die ik ook heb ontmoet in Base. Zij heeft gister een appartement gevonden en blijft dus voorlopig nog in Sydney. Hoelang is nog onduidelijk, het hangt er vanaf of ze een baan vindt of niet.

Toerist

Naast dat het feit dat ik een stage heb, ben ik ook een tourist. Hierdoor heb ik het extra druk :D. Ik wil van alles zien en goed presteren op werk. De brug is wel de trots van menig Sydneyer. Dankzij de brug kom ik elke dag snel op werk. Zonder die brug zou ik helemaal om moeten reizen om naar de andere kant van het water te komen. Het operahuis heb ik ook gezien :p. Malissa, Emillie en ik zijn wel tot de conclusie gekomen dat het dak weleens schoongemaakt mag worden. De botanical gardens zijn ook al voor een groot gedeelte bezocht. Het Wildelife park heb ik bezocht. Echte Australische kangeroes en kualaberen heb ik dus al gezien. De vlindertuin was nog wel het mooist en spannendst van het Wildlife park. De vlinders zijn namelijk erg mooi, maar het gehalte om op een vlinder die even rust op de grond te trappen is erg hoog. Gister was het weer mooi genoeg om een strand te bezoeken. Met een alldayticket kan je een hele dag van het al openbaar vervoer gebruik maken. Eenmaal op het strand had ik het koud. Er stond een te harde & koude wind.

Omdat het zwemmen in de zee er nog niet in zat, heb ik een duik genomen in het zwembad samen met mijn huisgenoten. Heel relaxt heb ik daarna gebruik gemaakt van de jacuzzi en de sauna. Het mooiste is nog dat het zwembad op de 35ste verdieping is van het gebouw waar ik verblijf. Doordat het zwembad is omringt met glas, kun je over heel Sydney kijken terwijl je aan het zwemmen bent!

Verder ben ik ook al een paar keer flink uitgegaan. Uitgaan kan je hier heel goed. Ik merk wel dat het echt een stad is van de backpackers. Tot eergister had ik tijdens het uitgaan nog geen echte local ontmoet. Er zijn verschillende straten waar je kunt stappen: Oxford street en Kings Cross zijn toch wel de bekendste. Om van alles en nog wat te zien, hebben de finse meisjes, Emillie, Malissa en ik een tour 69 kaartje gekocht. Met een tour 69 kaartje ga je met een seventies bus langs vijf clubs of kroegen en krijg je vijf drankjes. Heel tof, want zo ben ik door heel Sydney gereisd.

Sydney is voor mij echt een toffe stad. Ik zou hier zo een paar jaar kunnen wonen. Vrienden maak je hier zo en het weer is altijd goed. Iedereen komt van overal en dat betekent genoeg verhalen. Maar wees gerust, ik kom wel naar huis :P. Voorlopig voel ik me ook nog als een toerist. Ik loop nog braaf met mijn camera'tje rond. Bovendien heb ik veel plekken nog niet of nauwelijks bezocht. Zo ben ik onderweg naar het strand langs circular quay gelopen :D en heb ik Darling Harbor nauwelijks bekeken. Ook Sydney Tower, het aquarium, stranden, bondi junction, verschillende musea en teveel andere dingen staan nog op mij te wachten.

3 oktober

Sonja Bakker
Koffer inpakken, meten en weer uitpakken Ik geloof dat ik deze handelingen voor vertrek wel tien keer heb herhaald. Mijn koffer was trouwens helemaal niet vol. Daarom heeft dat mij er toe doen besluiten om een kleinere koffer in gebruik te nemen. Tot mijn verbazing paste alles in de kleine koffer met gemak. Sonja Bakker mag echter ook een boek verstandig inpakken schrijven, want ik had elke keer overgewicht. Uiteindelijk heb ik de gok genomen en ben ik met een te zware koffer naar Schiphol gegaan. Daar hebben ze er gelukkig niets over gezegd. Uiteindelijk blijkt dat ik toch nog wat vergeten ben...de oplader van mijn laptop 

Anyway....ik vermaak me hier prima. Ik heb in Maleisie Owen ontmoet...aardige jongen met wie ik binnekort effe wat ga drinken...hij heeft echt de hele wereld al gezien :D. Ik onmoette Owen echter pas toen ik terug kwam uit Kuala Lumpur. Kuala Lumpur is een eigenlijk westerse stad met aziatische tinten :P en is gevuld met alleen maar Aziaten. Er zijn wel touristen, maar toch is het nog bijzonder om een blank persoon te zien. Ik werd nagekeken, maar het ergste was dat mensen je gingen stoppen om foto's te maken :S. ...stond ik daar met mijn jetlag en mijn stinkende oksels..de vluchten zijn overigens helemaal goed gegaan.

Mijn arrival hier in Sydney ging helemaal volgens gepland. Ik heb mijn orientatie gehad...waaruit bleek dat ik heel veel geluk heb gehad. Het schijnt dat er elke week 70 mails met aanvragen binnekomen bij AIFS (mijn bemiddelingsbureau), dat daar slechts 1 persoon van gekozen wordt en dat daarvan slechts twee per jaar naar CIEvents toegaan. Echt weinig dus....druk ligt hierdoor wel hoger.

Gelukkig heb ik al wel naast Owen ook Melissa ontmoet...en zojuist ook twee finse meisjes. We hebben met zn vieren effe wat gegeten...Gelukkig hebben we ook alle vier last van een jetlag. En morgen gaat de klok een uur vooruit dus dan komt er weer een stukje jetlag bij. Vandaag heb ik trouwens een goedkope kamer gevonden voor 2 maanden. In Nederland zou ik nooit deze kamer genomen hebben, maar het is betaalbaarder dan de rest. Ik zit er twee maanden en ik deel mijn kamer met 3 anderen. De kamer is een typische vrouwenkamer, omdat er overal kleding en troep ligt. C'est la vie denk ik maar. ..ik ben wel van plan om naar iets anders te zoeken.

Tot snel!/...want battery is low.