Voorbereiding

Hoe het met mij gaat? Deze lach -->

Wat ik precies ga doen? Dat krijgen jullie nog allemaal te horen...want ik weet het zelf ook nog niet precies. Wat ik wel weet is dat ik bij CiEvents ga stagelopen. Als je op CiEvents klikt, kom je op hun site terecht!

Nu nog hopen op goedkeuring van school...gelukkig heb ik op school ooit ook een cursus debatteren gehad, dus moet een goedkeuring krijgen geen probleem zijn

Gelijk aan de slag met voorbereidingen, want ik moet nog een hoop doen. Hopelijk lukt het allemaal voordat ik vertrek. Zo moet ik nog een visum regelen en een vlucht boeken. Dat ga ik maar zo snel mogelijk doen!

Tot snel!

Au revoir!

Er is toch een vervolg gekomen aan mijn spy activiteiten. Zo stuurde Mireille de kids en mij naar een avonturenpark. Wees niet bang, ik vul je fantasie in, zodat je precies weet wat je je moet voorstellen bij een avonturenpark. Stel je veel hoge bomen voor in the middle of nowhere. Stel je vervolgens een knappe begeleider voor die besluit zelf maar het pak bij je aan te doen, omdat je nog-niet-accentloze-en-foutloze-Franse-taalkennis verhulllen dat je een tourist bent. Het zou daarom sneller zijn als hij even het pak bij je aandoet.

Nadat je een aankleedsessie hebt gehad, mag je een helm en handschoenen uitzoeken. Zo modebewust als Sam en Ines zijn, kreeg ik ze bijna niet in de handschoenen. Ze waren immers niet mooi. Ongelijk kon ik ze niet geven, want ook ik zocht naar die ene paar handschoenen die er net wat beter en leuker uitzag dan de rest. Als je eruit ziet als een wannebe-a-cool-adventurar krijg je uitleg over hoe je over de verschillende tracks mag gaan. Tracks zijn de verschillende routes die zijn gemaakt door het park. Op de tracks glij je van de ene boom naar de andere, maak je wiebelende boomstammen mee, loop je over dunne balkjes en manouvreer je jezelf naar de overkant tussen twee dunne touwtjes.

Samuel, Ines en ik kregen groen licht. We mochten de tracks op. Sam qualifeerd zichzelf de eerste prijs in de categorie: ‘echte mannen kunnen dit zo!' Stoere Ines bleek in het bezit te zijn van ware spierballen. Omdat ze zo weinig weegt ging de activiteit van de ene boom naar de andere glijden erg lastig. Halverwege hing ze elke keer stil en moest zichzelf aan de overkant zien te krijgen. A

Au-pair Esther had door de kids een goed excuus om niet de zwarte track op te hoeven...ookal had ik dit graag gewild. Je begrijpt: de zwarte track was alleen voor volwassenen.

Niet alleen in een avonturenpark, ook in een wildlifepark kunnen Ines, Sam en ik goed overleven. Charlotte, een vriendin van Ines en Sam besloot mee te gaan. Terwijl Sam en Charlotte van de ene dier naar de andere renden, moest ik Ines tillen omdat ze bang was voor de loslopende geiten . Gebruik hierbij weer je fantasie als ik zeg dat voor het huis van Mireille en Timothy een klein boerderijtje is met geiten. Ik was dan ook verbaasd hoe bang Ines was voor deze geiten en voor die geiten bij haar thuis. In het wildlife park was veel meer te zien dan geiten. De loslopende kangarous, de kwakende eenden (wat zouden ze anders doen?), de toch in een hok geplaatste giraffe, de snelle antilopes en dit soort dieren geven je een beter beeld van wat er te zien valt in het park.

Terwijl de spanning voor Ines in de dierentuin te snijden is, is dat lang niet het geval op de camping. Op de camping had ik een vast programma ontwikkeld. Dagelijks het strand bezoeken is zo'n vaste activiteit. Het strand bezoeken was overigens een activiteit die ik zonder enige moeite ondernam. Sam en Ines denken hier echter wel anders over. Het zand is vies volgens hen en gaat overal zitten. Dat laatste is zeker waar, maar dat hoort bij het strand. Bovendien horen kinderen te houden van het spelen met het zand.

Gelukkig kunnen mijn moeder, Judith en Marijn geen genoegen krijgen van het strand.De eerste dag na hun aankomst hier op de camping gingen we dan ook naar het strand. Daar hebben Marijn en ik deze dag vastgelegd in de vorm van wondjes op onze voeten. Zwemmen in een zee waar veel rotsen zijn is niet echt prettig. Toch ben ik hardleers, want ik ga regelmatig zwemmen in de zee.

Ooit gehoord van Rennes? Plannen om deze stad te bezoeken in de zomer? Dat is dus echt so not done! Rennes is niet de place to be in de zomer vertelde Isadora mij later. Het is een studentenstad en iedereen is nu op vakantie. De studentenleegloop is te merken, want op zaterdag liep haast geen kip op straat.

Gelukkig is Nantes een heel ander verhaal. De architectuur is zeker niet zo mooi als in Rennes, maar de stad leeft! Het bruist als ik het vergelijk met Rennes. Toch vind ik de levendigheid nog steeds onder de maat, maar het was wel leuk en gezellig.

Overigens gaat deze kip ervandoor. Wie weet volgen er nog snel blogs uit bijvoorbeeld Australie, maar het vooruitzicht is slecht!

Tot snel!

!

Parc Loisirs
Waar kinderen ook zoet van worden, is een plek waar ik me al naar een uur verveelde. We zijn naar Parc de Loisirs geweest. Het is een terrein met ongeveer twintig opblaaskussens. Zelfs de regen stopte de kinderen niet om naar huis te willen. Gelukkig was ik goed voorbereid op pad gegaan. Met twee boeken aan mijn zijde kon ik mij van elf tot half zeven goed vermaken. Toen mijn horloge mij vertelde dat het al zes uur is vond ik dat het tijd werd om een poging te wagen om kinderen naar huis te krijgen. Rond half zeven is me dat ook eindelijk echt gelukt. Ik had jullie eigenlijk foto's en een film van mij in actie in een van de opblaaskussen willen laten zien, ware het niet dat de deleteknop voor mij te gemakkelijk te bereiken is.

To tell you the truth....
Vandaag is het een regenachtige dag! ....En ik zal verklappen dat het de afgelopen al regenachtig is geweest! Ik vind dit ronduit schandalig. Mijn klein beetje bruinvergaarde huid is alweer bijna verdwenen hierdoor! Het strand heb ik al in geen eeuwen meer gezien...daar gaat de belofte om met de kinderen elke dag naar het strand te gaan.

Nog meer truth
Overigens heb ik nog een raar berichtje...Ik kom eerder naar huis! In plaats van de eerste van september naar huis te gaan, vertrek ik de eenentwintigste van augustus samen met mijn moeder, Judith en Marijn naar huis. Ik heb al een paar keer moeite gehad om Sam naar me te laten luisteren :P Vandaar dat Mireille tegen mij heeft gezegd dat ik eerder naar huis mag zodra mijn moeder hier ook vertrekt. Het bizarre is wel dat de puber in spe zich na deze uitspraak voorbeeldig gedraagt. Eigenlijk hoef ik niet meer op Sam te letten...maar dat vind ik niet eerlijk voor mij en voor hem...dus ik doe het lekker toch :P In ieder geval kom ik snel naar huis! Mijn Australieplan heeft ook nog niet veel meer vorm gekregen. Komt allemaal goed hoop ik :D.

Groetjes,

Esther

Update

Mag ik jullie eerst even er nog aan herinneren dat het hier nog steeds mooi weer is? :P...op gister na dan.
Anyway....hierbij een update van de spannende ontwikkelingen hier in Frankrijk

17 juli
Vanaf 17 juli is er een dierentuin te vinden op het strand. Het mag dan wel van miniscuul formaat zijn....op de foto's is bewijs te zien dat de dierentuin bestaat. Er is een berg voor de valken, een plek waar apen zich helemaal thuis voelen en een aquarium zonder vissen. Deze dierentuin werd gerealiseerd door Samuel en Ines :D. Foto's van de dierentuin (gebruik wel je fantasie) zijn op mijn blog te vinden.

18 juli
Vandaag is Samuel uitgenodigd door een vriend. Ik hoef me dus geen zorgen te maken over Samuel, maar wel over Ines. Gelukkig was er iets was Ines en ik allebei leuk vinden: winkelen! Tim moest naar Vannes, dus hij heeft ons gedropt in het centrum van Vannes. Vannes is een plaats met ongeveer 40.000 inwoners met genoeg winkels voor een paar uur vermaak. Wij hadden echter slechts een uur lang de tijd om te windowshoppen. Winkel in en uit...en Ines heeft zelfs een paar foto's gemaakt.

19 juli
Ook al valt 19 juli op een zaterdag...zaterdag is normaal gesproken een dag waarop ik geen vrij mag hebben, want het is de drukste dag van de week voor Mireille...deze keer kreeg ik vrij van Mireille. Met de auto was het slechts een uur naar Vannes. Vol goede moed vertrok ik met de fiets naar Vannes. Dat ik hier absoluut geen richtinggevoel heb is duidelijk...het resulteerde dan ook in een zeer lange fietstocht. Maar het lag niet alleen aan mij! Ten eerste moest ik een fietsroute volgen zonder naam. Wat kreeg ik dan te zien? Er is een foto waarop je de fietsborden ziet. Tevens zijn er duistere tunnels waar je doorheen moet. Ook staan er borden verkeerd en wijzen mensen je de verkeerde weg. Als klapper op de vuurpijl vertrok de boot die ik zou moeten nemen om veertig kilometer om te zetten drie minuten reistijd, anderhalf uur later. Even helder op een rijtje:

10.00 Vertrok ik
12.30 Kwam ik aan bij de pont Le Passage
14.00 Vertrok de boot
14.03 Ik ben weer op vaste land te vinden
14.30 Arriveer ik in Vannes...eindelijk shoptijd en lunchtijd
17.30 Vertrek ik weer naar de pont Le Passage
18.30 Ik kom aan bij Pont Anna (voor de niet oplettende lezer: de verkeerde Pont)
18.40 Ik kom erachter dat ik verkeerd ben
19.15 Arriveer bij Le Passage...helaas een kwartier te laat voor de laatste boot.

Bij het laatste puntje stop ik even. Want wat is nu het probleem? Het is veertig kilometer om fietsen naar het punt waar de boot je brengt, en dan nog eens heel wat kilometers naar huis. En vragen om hulp aan Mireille kan niet, aangezien de batterij van mijn telefoon het heeft begeven. Na wat hopeloze poging om te liften en wat vriendelijke praatjes met een hopeloze nadruk in mijn stem, ben ik toch maar gaan fietsen. Slechts tien minuten heb ik gefietst toen ik bedacht dat het onzin is om te gaan fietsen want ik zou weet ik veel hoe laat aankomen. Gelukkig sprak ik later met mensen die mij hun telefoon leenden en het nummer van de camping voor mij op wilde zoeken. Tim was gelukkig bereid om mij op te halen.

De dag is gelukkig niet voor niets geweest, ik ben wel een tas rijker....let op...ik heb geen tassenverslaving. De laatste tas die ik zelf heb gekocht was in Amerika. Deze tas is echter speciaal. Degenen die mij goed kennen weten dat ik een zwak heb voor druifjes...deze tas heeft het logo van druifjes. Omdat ik nooit een grote tas had, was Judith altijd het slachtoffer van ‘Esther leent je tas en geeft het nooit meer terug' praktijken.

23 juli
Er worden veel dingen georganiseerd in de omgeving. Zo was er op 23 juli een markt met daarnaast waterdemo's en wedstrijden. Wat je je daarbij moet voorstellen? Heel veel troep, een suikerspinnenkraampje met een medewerker die niet weet hoe hij suikerspinnen moet maken, demo's waarbij mensen in het water werden gered door honden en een badkuipenrace. Hier heb ik wat foto's en filmpjes van gemaakt.

24 juli
Vanzelfsprekend hadden we weer een uitgebreide lunch. Meestal begint de lunch met een meloen, vervolgd door een hoofdgerecht. Meestal verdwijnt hierbij een kip of een konijn uit de achtertuin. Daarna komt het assortiment kazen tevoorschijn wat vervolgd wordt door een gang met salades. Alsof je dan nog niet vol zit heb je keuze uit twee taarten die vanmorgen zijn gebakken en daarna is het koffietijd. Bizar dat we al deze gangen redden binnen een uurtje.

Anyway, na de lunch gingen Sam en ik golfen...Ines was uitgenodigd bij een vriendin...eigenlijk ging Sam golfen en ik kijken. Ik heb wel een paar balletjes geslagen, maar echt een ster in golfen ben ik nog niet :D. Ik heb wel een test doorstaan. Je begrijpt, Ines en Samuel testen mijn grenzen regelmatig. Samuel had tegen mij gezegd dat ik maar aan zijn vader moest vragen of hij voorin mocht zitten. Wat Sam echter nog niets wist, is dat ik deze vraag heb gesteld aan Mireille. Mireille vertelde mij dat het absoluut niet mag. Als kinderen tien jaar zijn dan mogen ze pas voorin de auto zitten. Ook al is Sam slechts negen jaar oud, toch laat pappa Tim, Sam soms voorin zitten. Braaf ging Sam voorin zitten totdat hij mijn afkeurende blik zag en begreep dat ik weet hoe de steel in de pan steekt!

25 juli
Vandaag was er slecht weer...voor het eerst dat ik hier ben heeft de weervrouw het weer goed voorspeld. Eigenlijk kwam het slechte weer goed uit, want ik wilde heel graag naar een Aquarium in Vannes. Ik kreeg mijn zin. Samen met de kids kon ik wel een twee uur in het aquarium blijven....het was vrij klein maar wel fijn! :D Na het aquarium zijn we gaan bowlen. Ines vond de schoenen lelijk en weigerde de schoenen aan te doen. Ik g eef haar groot gelijk, maar toch zei ik:‘Dan doe je toch niet mee?' Toen ze zag dat iedereen de schoenen aanhad en dat bowlen best leuk is, deed ze toch haar schoenen aan. Al met al een leuke dag!

Secret spy

Wie had dat gedacht...Esther is geen gewone au pair....Esther krijgt geheime missies van haar baas Mireille....

Voorbeeld 1
De camping ligt op loopafstand van het strand..er is echter hier nog een camping, maar dan echt aan het strand. Mijn opdracht? Infiltreer in de basis (de receptie / bar / en winkeltje) en schrijf alle prijzen van de ijsjes over. Mais bien sur! Met mijn touristenuitfitje, lees: korte broek, tshirt, grote camera, grote bril, slippers en relaxte uitgezakte houding liep ik door de basis van de camping en schreef ik sneaky alles over...niemand die iets heeft gemerkt

Voorbeeld 2
Vandaag werd er een nieuwe service op de camping gelanceerd: de massagetent. Eens in de zoveel tijd komt er een massagetent op de camping. De klanten kunnen natuurlijk geen slechte massages krijgen...dus stuurde Mireille mij op mijn volgende geheime missie: neem veertig minuten lang een massage en kijk hoe het is...geen probleem

De kids
Naast mijn geheime missies is er iets belangrijks gebeurd in mijn au pair leven: ik heb de kinderen ontmoet. De kinderen zijn vanzelfsprekend lief, aardig en leuk...en slim. Nu ik ze al een paar dagen heb meegemaakt, weet ik natuurlijk wel beter. Ze blijven lief, aardig en leuk....en slim, maar nu zijn ze ook nog af en toe irritant.

Irritant
Waarom irritant? Ik geloof dat ik nu wel begrijp waarom mannen het vrouwengedrag in de ochtend kwa kleding uitzoeken irritant vinden. Ines, het meisje, wil er perfect uitzien. Dus alles moet uit de kast worden getrokken en tien keer worden gepast, voordat de definitieve versie goedgekeurd is.

Ook heb ik een fout van menig ouder ontdekt bij Samuel. Van Mirreile mag hij niet met zijn nitendo spelen. Waarom geef je de jongen dan een nitendo en een nieuw spel? Helemaal vlak voordat er een au pair komt...zeker een test voor mij ofzo?

Ten derde heb ik ook Max ontmoet. Max is het neefje van Sam en Inez. Het is ongelofelijk wat voor een ochtendhumeur een driejarige kan hebben.

Ook leuk!
Vanzelfsprekend hebben we ook leuke dingen gedaan. Zo hadden Tim en Ines samen met anderen een optreden. Tradities zijn heilig hier....Tim is daarom ook lid van een dansclub met traditionele dansen. Uit de hele streek kwamen mensen optreden in kasteel Sucinio. Het was leuk om iedereen in traditionele stijl te zien. Ook vind ik het interessant dat de mensen die hier woonachtig zijn, veel weten op het gebied van tradities en geschiedenis over deze plek.

Vliegers!
Tevens was hier in de buurt een evenement met vliegers. Helaas was de batterij van mijn camera op en heb ik alleen foto's laten maken door Ines

Status Frans
Tot nu toe bevalt mij het au pair leven erg goed. Ik kan nog nauwelijks zeggen over hoe het is, maar het is erg leuk. Ik leer niet zoveel Frans meer, aangezien ik Engels moet praten met de kinderen. Tijdens de lunch praat ik wel alleen maar Frans...ik ben daarom ook vaak erg stil

Gelukkig heb ik ook andere leermomenten. Aangezien de meeste Franse kinderen op de camping mij al kennen, praat ik met hen Frans...ook met hun ouders heb ik hele gesprekken waarbij ik eerst moet uitleggen dat ik een Nederlandse ben en dus niet zo goed Frans spreek. Meestal beginnen de ouders namelijk een gesprek met een hoop geratel en begrijp ik er niets van

Maar.....Ik mis jullie natuurlijk allemaaaal! Het weer mis ik echter niet....de afgelopen dagen zijn hier erg goed geweest...maar er is nog geen reden om jaloers te zijn....want echt bruin ben ik nog niet. Misschien dat je morgen wel jaloers bent op mij als je bedenkt dat ik tijdens mijn pauze ga genieten van de jacuzzi die in de achtertuin staat

Tot snel!

Op stap!

Bijna zijn we een week verder...nog een dag en dan komen de kids terug van vakantie. Ik kijk daar naar uit..want dan krijg ik het iets drukker en het is leuker! Toch heb ik meer gedaan dan alleen maar stil gezeten.

Kasteel Sucinio
De foto's waren al eerder online, maar ik ben naar kasteel Sucinio gegaan samen met Isadora. Er was daar een middeleeuws evenement aan de gang. Kasteel Sucinio is ongeveer twintig minuten fietsen vanaf de camping. Het evenement werd niet echt druk bezocht en er was ook niet zoveel te zien. Tim vertelde mij dat activiteiten zoals deze, nauwelijks worden ondersteund. Daarom komen er zo weinig lokale mensen op af. Jammer, want het had best leuker kunnen zijn. Het kasteel zelf zijn wij niet in geweest, we moesten immers op tijd terug zijn voor de lunch. Aangezien de lunch hier voor ons het diner is, is het een vrij belangrijke maaltijd :P

Nog een bezoekje aan Sarzeau
Morgen is er een traditioneel evenement. Inez doet daaraan mee. Tim ging daarom dinsdag kleding ophalen in Sarzeau. Hij dropte gelijk mij af in het centrum. Dit bood mij gelijk de mogelijkheid om een paar foto's te nemen van het kleine Sarzeau. Ook die waren al een tijdje online te vinden.

L'ile Houat
Gister ben ik naar het eiland Houat gegaan samen met Isadora en haar moeder. Houat ligt in de ‘Golf', dat is een stukje zee. Er zijn meerdere eilandjes in de Golf, maar we gingen naar de Golf omdat dit eiland volgens Mireille het mooiste is. Bovendien had ze voor ons kaartjes voor de boot naar Houat.

Uitverkocht
Isadora en haar moeder en ik gingen dus naar Houat. Alle plaatsen op de boot waren verkocht, gelukkig hadden wij reservering. Blijkbaar gaat er maar een boot per dag. Vanaf veertien juli tot en met veertien augustus gaan er twee boten. De reis met de boot duurde ongeveer drie kwartuur, genoeg tijd om te genieten van de open zee.

Houat
Op het eiland is een klein dorpje te vinden die verrassend genoeg genaamd is naar het eiland: Houat. We zijn eerst maar even gaan lunchen. Omdat ons toch een dag wandelen voor de boeg stond, hebben we slechte dingen gegeten. We begonnen met een Zapatte. Zapatte is typisch eten voor Bretagne. Het is een zoute pannenkoek. Gelukkig smaakte het goed! Daarna gingen we over op de pannenkoeken als toetje. Lekker slecht voor mijn melkallergie, maar het is allemaal goed gegaan. By the way, de pannenkoeken en de zappattes zijn vierkant hier :P

Lopen maar...
Dan is de tijd aangebroken om te gaan lopen. In mijn mango jurkje was ik heavily overdressed en ik had betere schoenen aan kunnen doen dan slippers van de H&M. Eerst hebben het stuk van het eiland bewandeld waar veel strand is. Vervolgens hebben we een uur geslapen in de zon en daarna hebben we het andere deel van het eiland bewandeld. Op het andere stuk kwamen we een galerie tegen in de middle of nowhere. We moesten dus wel even kijken...helaas bleek er een reden te zijn waarom het in de middle of nowhere is en niet in een gallerie in hartje Parijs. Bizar slecht waren de schilderijen...

De wandeling
Op de foto's kun je zien hoe Houat eruit ziet. Overigens hebben we bij elkaar niet zoveel gelopen. Slechts drie uur...normaal gesproken shop ik langer! Wat wel een nadeel is hier dat er overal stenen liggen, dat er rotsen uitsteken en dat het landschap heuvelachtig is. Enig klimwerk is dus af en toe wel vereist. Niet verwonderlijk dus dat ik mezelf heb verwond...niets ernstig gelukkig. Het weer was ook erg mooi...het tegenovergestelde van vandaag...want hier regent het nu al de hele dag! Als jullie het daar in Nederland het maar niet beter hebben!!

De eerste dag

Kukeleku
Wakker worden is toch wel heen fijn in mijn tweepersoons boxspring. Enig negatief puntje is wakker worden met spierpijn van de voorgaande dag. Eerst maar even douchen en dan ontbijten. Als echte Fransen is er vers stokbrood in huis. Timothy at gezellig mee en vertelde mij over het strand. Na het ontbijt, zou ik maar even langs Mireille moeten gaan vertelde hij.

Je ne comprend pas
Eenmaal bij Mireille belandt, beginnen mijn Frans lessen. In het Frans vertelde Mireille mij dat ze nu vooral Frans zal praten om ervoor te zorgen dat ik de Franse taal leer. Aan de ene kant was ik blij, want nu krijg ik wel waarvoor ik kom. Aan de andere kant bedacht ik me nu ook dat zij er nu wel achter zou komen dat mijn Frans niet zo goed is als dat ik heb gezegd dat het is. Ook ontmoette ik Isadora, een meisje wat op de camping werkt voor de komende twee maanden.

Op de camping...lalalalala
Mireille liet me de camping zien. Op de camping zijn er ruim 150 staplekken. Het is er heel rustig en iedereen bonjourd elkaar. Weer terug bij de receptie gaf Mireille mij twee landkaarten en een sleutel voor een fiets. Braaf heb ik het strand bezocht. Ik kan dit bewijzen aan de hand van foto's. Daarna ben ik naar het pitoreske Sarzeau gegaan.

Sarzeau
In Sarzeau heb ik al aangenaam kennisgemaakt met de politie. Niets ernstig, maar ik moest mijn fiets ergens anders neerzetten. Sarzeau zelf is een klein dorpje. In het midden staat een kerk wat ook als fort kan dienst doen. Foto's komen next time dat ik Sarzeau bezoek.
Of er komen te weinig touristen, of er komen er teveel, want de meeste winkels hebben een groot assortiment ansichtkaarten. Ook zijn er volop viswinkeltjes te vinden. Bakken vol zeewater met verse kreeften en krabben kun je er vinden.

Naar huis
Na mijn bezoekje naar Sarzeau ben ik naar huis gaan fietsen dacht ik. Daadwerkelijk fietste ik naar Beg Lan. Beg Lan is een dorpje met hooguit twintig inwoners, maar het staat op mijn touristische kaart, omdat het uitzicht naar zee er erg mooi is.

En nu echt naar huis
Alsof zelf niet een half uur fietsen van de zee woon, ben ik weer foto's gaan maken. Hier ben ik even geweest en fietste ik nu wel goed naar huis. De lunch stond al klaar. Ik kan het beter het diner noemen, want de lunch is zwaar. Bovendien houden deze mensen erg veel van melk, ook al heb ik gezegd dat ik allergisch ben voor melk. Ik ga zometeen maar even doorgeven dat als iemand een melkallergie heeft, diegene naast pure melk, ook geen kaas en yoghurt of eigenlijk alles waar melk inzit, mag hebben.

Glazenwasser nodig?
Na de lunch ben ik alle ramen gaan schoonmaken. En dat zijn er heel wat. Het is heel mooi als je binnen zit om door alle kanten in het huis naar buiten te kijken, maar het heeft ook zo zijn nadelen. Na het schoonmaken was ik moe en ben ik effe gaan slapen om vervolgens dit op te typen.

L'internet
Uiteraard verwachten jullie niet van mij dat ik elke dag een blog ga schrijven over mijn dag. Gelukkig maar, want Internet is niet in het huis te vinden. Wel in de receptie, waar ik zo heen ga met mijn memorystick. Ik mis jullie al wel, maar de eerste dag is goed verlopen.

Bon voyage

Bel de pers, want de NS heeft het voor elkaar. De NS is beter dan de SNCF (een treinmaatschappij in Frankrijk). De reis begon goed, dankzij mijn moeder, Judith en met name Eric die 's ochtends nog een gestresste Esther mee heeft gemaakt. Alsof ik altijd op tijd ben, kwam ik op tijd aan op Schiphol.

Vakantiegevoel
Op de plek waar de meeste vakanties beginnen met een stap in het vliegtuig, nam ik de internationale trein naar Brussel. De trein ging snel en ik kwam netjes op tijd aan. Na enig gesjouw met mijn koffer kwam ik aan bij de Thalys die ruim op tijd klaar stond.

Tr`es vite!
Het zal niemand verbazen als ik zeg dat de Thalys snel is....en toch verbaasde mij hoe snel de Thalys eigenlijk wel niet is...binnen rap tempo kwam ik aan in Parijs...het begin punt van enig vermoeden dat ik toch een te zware koffer mee heb genomen.

Trap op en trap af
Eenmaal uit de Thalys ging ik op zoek naar de metro. Gelukkig was goed aangegeven hoe je bij de metro kan komen. Ze maken het je echter niet te gemakkelijk, er is een hindernisbaan vol klein trappetjes die je eerst tegemoet komt. De metro zelf is overigens ook erg snel.

Een doel voor ogen
Afijn, ik kwam aan in Parijs Montparnisse. De survival of the fittest kon weer verder. Ik moest eerst nog half Parijs onderdoor lopen om ook daadwerkelijk bij het treinstation te arriveren. Uiteraard waren de nodige trappen erbij inbegrepen.

Te zwaar?
Mijn vermoeden van dat ik misschien een te zware koffer heb mee genomen heb ik tijdens dit proces bevestigd. Aangezien de koffer zo gemaakt is dat je de koffer alleen kan tillen met je rechterhand, waren er op mijn rechterhand allerlei blaren te vinden. Maar ik had een doel, waardoor ik zeker niet mijn trein kon laten schieten...doorlopen dus!

Een wonder, alweer op tijd!
Gelukkig kwam ik ruim op tijd aan bij de treinen. Twintig minuten voor vertrek verschijnt op een bord op welk perron ik moet zijn om de TGV naar Rennes te pakken. En verdomd, exact twintig minuten voor vertrek stond het perronnummer op het bord. Door de mensenmassa heen, wurmde ik me naar perron vijf. Er stond nog geen trein, maar dat is logisch. Ik keek naar de treinen om mij heen en zag dat als ik bij het juiste treinstel wilde instappen, ik nog wel even naar voren mocht gaan lopen. Dus dat deed ik braaf.
Merde
Ik kwam nog maar net aan bij het juiste treintoestel, toen er in rap Frans werd omgeroepen of iedereen naar perron drie wilde gaan, want daar staat de trein klaar. Door de NS zou dit minstens rustig worden gezegd en nog een keer herhaald worden.
Miserable
Ik keek naar mijn handen en ik keek naar mijn horloge. Geen tijd om te treuzelen Esther, want je treintje zou over vijf minuten vertrekken. Ik liep naar perron drie net als de rest. Ik moest doorlopen, omdat ik dat had gezien bij de andere treinen. Had ik nu maar opgelet, want ik liep te ver en in plaats van treintoestel tien te vinden, zag ik dat plotseling al beland was bij treintoestellen zestien en zeventien.

Lopen maar
Toen ik dat ontdekte liep ik terug en zag tot mijn verbazing dat mijn treintoestel voor de eerste klas moest zijn. Het eerste treintoestel had echter nummer elf. Volgens meneer de conducteur bestaat er geen treintoestel tien. Ow...ben ik daarom heen en weer gelopen met zere handen! (Je merkt, ik was/ben lichtelijk erover geirriteerd) Ik stapte maar in bij de eerste klas, maar het zat al helemaal vol dus bleef ik op de gang. Ik had geen zin meer om een plekje elders te zoeken.

Haast kennen we niet
Vervolgens begon het wachten tot vertrek van de trein. Je zou zeggen dat de trein zou snel mogelijk zou vertrekken, maar niets is minder waar bij de SNCF. Drie kwartier later dan gepland, vertrok de trein eindelijk! Gelukkig hoefde ik ditmaal geen aansluiting te halen.

Relax
Waar is de KLM als je ze nodig hebt? In vliegtuigen kun je meestal advies vinden over ontspannen zitten. En ook al was ik niet de enige op de gang die niet kon zitten...was ik wel de enige die in alle mogelijke posities heeft gezeten. Dan op de grond, dan op de koffer en dan stond ik weer vooruit te staren. Toen we eindelijk bij Lannes of zoiets dergelijks kwamen, stapten er een paar mensen uit. De Fransman naast mij die mijn verschillende posities van zitten had opgemerkt, zei tegen mij dat er nu wel plek te vinden is in de eerste klas. Aangezien er toch geen treintoestel tien was, vond ik dat elf, ookal is het eerste klas, wel het dichtst bij in de buurt is van tien. Heerlijk heb ik in treintoestel elf gezeten!

Dure treinreis
De problemen waren over. Het station in Rennes bleek namelijk niet zo groot te zijn. De koffer hoefde ik dus niet ver mee te sjouwen. Ik vond een automaat die kaartjes verkocht in het Nederlands. Dankbaar maakte ik gebruik van dit apparaat om een erg duur kaartje te kopen van Rennes naar Vannes. Het is slechts een treinreis van een uur en een kwartier, maar je betaalt er wel dik twintig euro voor! Nu terug gaan is een beetje onzin dus ik belde de familie om te vertellen dat ik rond zeven uur op het station zou staan in Vannes.

Vreugde
In Vannes maakte ik weer een vreugdekreetje, want het station is vrij klein. Na vijf minuutjes elke vreemdeling aankijken en beoordelen of het misschien Timothy, de vader is, kwam de juiste vader binnenlopen. Hij nam de koffer van mij over.

Timothy is heel aardig en spontaan. Hetzelfde geldt voor Mireille en de kinderen zie ik pas volgende week. Na het avondeten ben ik gelijk naar boven gegaan, ik was moe. Mijn reis zit erop. Het duurde langer dan ik had verwacht, maar ik ben aangekomen in het rustige Sarzeau.